Maar, het oom Piet gewaarsku, hou oor jou hart die wag, want ‘n bitter hart word ‘n bril waardeur ‘n mens na die lewe en die wêreld en die mense…
Ma het gesê die bos om jou word leeg gekap. En dan is dit jou beurt. Wie weet wanneer? Ons weet nie. Daarom moet ons werk asof dit nooit gaan…
Ek was altyd bang om my ‘eie kop se nonsens’ te praat. Al het ek nie rêrig geweet wat dit beteken nie. Dit het nie goed geklink om my eie…
Ek het al gehoor mense praat van op moedverloor se vlakte sit. Dit het ek daardie dag gesien.
As daar nou een ding is wat ek so duidelik van haar onthou is dit haar vermoë om nie te oordeel nie.
Ek begryp nou meer as toe dat ‘n mens soms wil wegkom van die geraas van baie dinge en net die stil wind wil hoor.
Dié vuur kon seermaak, verwoes en lelik maak, maar dit kon nie die groei wat daar lê, wegvat nie.
Hy het skaam gekry. Toe sy die halwe pakkie-oorskiet-skyfies so in sy hande stop. Toe dink hy – ek het werklik flenters geword. Ou Flenters is nou my naam.
Toe ‘n moeg-moegheid hom oorval, het hy die kuur daarvoor op ‘n onverwagte plek gekry.
‘n Mens se hele lewe word jy omring deur eintlik net twee soorte mense – dié waarop jy kan staatmaak en dié wat jy nie kan vertrou nie.