ATLANTIS – Die netbalgemeenskap van Atlantis het met die afsterwe van Shakeena De Klerk, beter bekend as “Mamma Shakeena”, een van sy grootste steunpilare, verloor. Sy is op Vrydag 31 Julie ná ‘n lang siekte op die ouderdom van 69 jaar oorlede.

De Klerk het haar hele lewe aan die be­vordering van netbal in Atlantis gewy. Sy was nie net op haar dag ‘n uitsonderlike speler nie, maar ook ‘n admini­strateur van onskatbare waarde en mentor vir duisende meisies en vroue in Atlantis en omgewing.

“Dit is steeds onwerklik vir ons om te dink dat ons nie meer haar lag of opbou­ende woorde aan spelers kan hoor of haar glimlag kan sien nie,” het Suster Belinda Papier gesê. “Dit laat ons besef ons het iemand besonders verloor.”

Vir Felicity Bailey, die voorsitter van die Atlantis- plaaslike netbalvereniging (APNV), was die nuus van De Klerk se dood ‘n groot slag. “Vir ons was sy nie net Mamma nie, maar ons steunpilaar,” het Bailey gesê. “Sy was die mens na wie ons kon gaan wanneer ons probleme het. Sy was die hart van netbal in Atlantis.”

Haar reis saam met netbal het op ‘n kruispunt in 2005 begin toe Bailey haar die eerste keer tydens die Nywerheidsnetbal­vereniging se kompetisies ontmoet het.

uitmuntende speler en administrateur

“Sy was nie net ‘n ­goeie speler nie, maar ook ‘n uitmuntende administrateur,” het Bailey gesê. “Ons het die Atlantis- plaaslike netbalvereniging gevorm – saam met haar en Deon Meyer – wat ‘n groot bydrae tot vrouesport gelewer het.”

Bailey en Mamria Addisson (die kassier) het beklemtoon hoe De Klerk en Meyer toegesin het dat kinders van die begin af erkenning in die Westelike Provinsie-netbalvereniging ontvang. “In 2015 het sy ons deel van die WP-proewe gemaak en in 2021 het sy ‘n ere-“Legend”-toekenning van WP Netbal vir haar onuitwisbare bydrae tot netbal in Atlantis en die provinsie ontvang. Daarvoor haal ek my hoed vir hulle twee af,” het Bailey gesê.

De Klerk was nooit ver van die aksie af nie, want sy was by elke toernooi daar – dikwels met twee tot selfs vier spanne. Sy het gereeld saam met die spanne na proewe gereis om die spelers te motiveer en te ondersteun. Plaaslik het sy altyd langs die baan gestaan.

In die laaste paar jaar moes sy weens haar siekte op wedstryddae tuis bly. Wanneer sy wel die kans kon kry, het sy egter steeds in ‘n rolstoel na die netbalbane gegaan en uit haar rol­stoel raad aan die spelers gegee – gedryf deur haar onoorwinlike liefde vir die spel.

“Mamma Shakeena was meer as net ‘n afrigter, ‘n lid of ‘n leier – sy was die hart van netbal in Atlantis,” het Bailey en Addisson afgesluit. “Haar passie, toewyding en liefde vir die spel het geslagte geïnspireer en ‘n nalatenskap agtergelaat waarvan netbal vir altyd sal onthou.”

Ter ere van haar bydrae tot netbal in Atlantis, is ‘n herdenkingstoernooi op haar 69ste verjaardag op 15 Augustus by Herons Place (Dura) aangebied.

“Ons sal haar stem op die netbalbane mis. Rus sag, Mamma Shakeena; ons gaan jou mis,” het Bailey afgesluit.