Augustus bring elke jaar Vrouemaand en Vrouedag, maar tussen die gelukwense, blomme en simboliese gebare skuil ‘n waarheid wat maklik misgekyk word.

Die grootste verskil wat vroue meebring, word selde op ‘n verhoog raakgesien.

Dit gebeur in die gewone oomblikke van elke dag wanneer niemand noodwendig kyk nie.

‘n Vrou besef dikwels nie dat haar geduld ‘n kind se selfvertroue vorm, haar aanmoediging ‘n eggenoot se moed herstel of haar vriendelikheid ‘n vreemdeling se swaar dag ligter maak nie.

Die wêreld verander immers nie altyd deur groot dade nie, maar soms deur klein gebare wat oor jare heen wortel skiet en vrugte dra.

In huise, skole, kerke, ondernemings en gemeenskappe is dit dikwels vroue wat die werk verrig wat mense nie noodwendig besef gedoen behoort te word nie. Hulle onthou verjaardae, troos waar daar hartseer is, luister wanneer iemand moed verloor en hou gesinne bymekaar sonder om daarvoor erkenning te verwag.

Daardie ongesiene bydraes bou gemeenskappe sterker as wat statistiek ooit sal kan meet.

Die Amerikaanse digter, onderwyser, skrywer en menseregte-aktivis Maya Angelou het gesê: “People will never forget how you made them feel.”

Juis daarin lê die nalatenskap van soveel vroue.

Hulle laat mense glo dat hulle saak maak en gee hoop waar moed ontbreek.

Mag Vrouemaand daarom meer wees as net ‘n viering van prestasie.

Laat dit ook ‘n herinnering wees om die stille invloed raak te sien wat elke dag in huise, werkplekke en gemeenskappe uitgeleef word.

Die ware nalatenskap van ‘n vrou word nie net gemeet aan wat sy bereik nie, maar aan die lewens wat sy, dikwels sonder om dit te besef, elke dag verryk.