Van 29 Mei tot 5 Junie hou Suid-Afrika elke jaar Kinderbeskermingsweek, ’n veldtog wat ontwerp is om te fokus op die beveiliging van ons kinders teen mishandeling, uitbuiting, verwaarlosing en geweld. Tog, terwyl daar vir ’n wyle hierop gefokus word, kan ’n mens nie help om die doeltreffendheid van ons kinderbeskermingsmeganismes te bevraagteken nie. Is ons land werklik ’n veilige hawe vir sy jongste burgers?
Die saak van Joshlin Smith, ’n sesjarige meisie wat ná drie maande steeds vermis word, het die land aangegryp en internasionale aandag getrek. Tog is haar verhaal ’n ontstellende herinnering aan die aaklige realiteite wat baie kinders in die gesig staar.
Joshlin se lot is ver van geïsoleerd. ’n Blote blik rondom ons dorpe en stede openbaar die omvang van kinderverwaarlosing en -mishandeling. Kinders dwaal deur die strate en bedel wanneer hulle op skool moet wees. Baie gaan slaap honger en alleen.
Ten spyte van die Suid-Afrikaanse Grondwet met sy wette bedoel om kinders te beskerm, bly hierdie dikwels blote woorde op papier. Die gaping tussen wetgewende raamwerke en die implementering daarvan in die werklike wêreld is groot, met kinderregte wat gereeld oor die hoof gesien word.
Terwyl ons oor Kinderbeskermingsweek nadink, is dit noodsaaklik om verby retoriek te beweeg en konkrete aksies te neem om ons kinders te beskerm. Die verhale van Joshlin en vele ander moet as ’n wekroep dien, wat ons aanspoor om ons kinderbeskermingstelsels te versterk. Dit is tyd om te verseker dat die regte en welstand van kinders nie net teoretiese ideale is nie, maar geleefde realiteite. As ’n samelewing moet ons meer van ons leiers, gemeenskappe en onsself eis om ’n veiliger omgewing vir alle kinders te skep.
