Opinion

Die grootste jeuggenerasie tot nog toe bewoon en bewandel die aarde. Elkeen op aarde verteenwoordig ‘n moontlikheid, maar ook ‘n behoefte.

Mense wat in ‘n restaurant kom en gaan illustreer die voortdurende verandering wat in die lewe plaasvind; en dat ons plek deur iemand anders ingeneem word.

Die winter en sy ysige kouefronte verhinder nie dié blomme om met oorgawe te blom nie.

Moet ons bekommerd wees wanneer ons voortdurend by negatiewe omstandighede aanpas? Of is dit juis positief?

Deur tweedehandse klere te koop, ou klere op te knap, en ou goed vir nuwe projekte te gebruik, help ons om vermorsing op die planeet te verminder.

Kinders mors nie tyd nie; hulle vul die lewe met betekenis. Om hulle te verwyt, bring skade. Kinders moet met respek en waardigheid behandel word.

Die afgelope jaar, is gekenmerk deur ‘n geskarrel agter die koerantblaaie. Aanpasbaarheid en veerkragtigheid om teen spertye nuwe stelsels baas te raak, het ‘n gegewe geraak.

Jongste oorrompel haar gesin met pittige opmerkings, terwyl sy die tafelgebed op haar eie wyse lei.

Namate ek ouer word, is ek huiwerig om kritiek te lewer. Ek leer om die verskille tussen mense te verstaan en besef kritiek moet tot groei lei, nie vernietiging nie.

Vervalle geboue simboliseer tyd se onvermydelike verandering. Natuurlike lewe gedy in hierdie ruimtes, wat herinner aan die geskiedenis en die lewe se siklusse.