Stel jou voor jy stap miljoene jare gelede na ’n rivier in die gebied wat vandag die Sahara-woestyn is. Jy buk om water te skep, maar onder die oppervlak skuil ’n reusagtige roofdier wat jou maklik soos ’n happie tussen sy kake kon laat verdwyn.
Dit is die wêreld van Sarcosuchus imperator, beter bekend as die SuperCroc — ’n prehistoriese reus wat ongeveer 110 miljoen jaar gelede deur die riviere van Noord-Afrika beweeg het.
Met ’n geraamde lengte van tussen nege en 12 meter was dié dier veel groter as die meeste moderne krokodille. Sy gewig word op etlike ton geraam, wat hom onder die indrukwekkendste krokodilagtige roofdiere plaas wat ooit bestaan het.
’n Bek wat min genade geken het
Die SuperCroc se lang skedel en kragtige kake was met meer as 100 tande toegerus. Sy snoet het boonop ’n kenmerkende, bolvormige verdikking aan die punt gehad — ’n struktuur wat wetenskaplikes steeds fassineer.
Die presiese funksie daarvan is nie heeltemal duidelik nie, hoewel navorsers verskeie moontlikhede ondersoek het.
Anders as wat baie mense dalk sou dink, was die SuperCroc nie ’n ware krokodil in dieselfde sin as vandag se krokodille nie. Hy het aan ’n uitgestorwe groep krokodilagtige reptiele, die Pholidosauridae, behoort.
Van visse tot dinosourusse?
Jong SuperCrocs het waarskynlik hoofsaaklik visse en ander kleiner prooi gevang. Namate hulle groter geword het, kon groter diere ook deel van hul dieet gevorm het.
Wetenskaplikes meen dat die volwasse diere moontlik dinosourusse kon aangeval het wat naby die water gekom het. Hoewel direkte bewyse van sulke aanvalle beperk is, sou ’n roofdier van dié grootte beslis ’n ernstige bedreiging vir diere by die rivier gewees het.
Die SuperCroc se lyf was boonop met beenplate, bekend as osteoderme, beskerm. Hierdie natuurlike pantser het van sy liggaam ’n indrukwekkende verdedigingstelsel gemaak.
Nie heeltemal soos vandag se krokodille nie
Moderne krokodille is bekend vir hul sogenaamde death roll – wanneer hulle met hul prooi in hul kake omrol om vleis af te skeur. Of die SuperCroc dieselfde tegniek gebruik het, is onseker.
Wat wel duidelik is, is dat hierdie reuse-roofdier aangepas was vir ’n wêreld waar waterweë wemel van lewe en gevaar.
Diere se geheime: 7 feite wat jou gaan verbaas
- Seekoeie “sweet” bloedrooi: Seekoeie skei ’n rooierige, olierige vloeistof deur hul vel af. Dit is nie werklike bloed of sweet nie, maar help om hul sensitiewe vel teen die son te beskerm en het ook antimikrobiese eienskappe.
- Olifante “praat” deur hul voete: Olifante kan laefrekwensieklanke maak wat deur die grond beweeg. Ander olifante kan hierdie vibrasies deur sensitiewe dele van hul voete en slurp waarneem en só boodskappe oor afstande ontvang.
- Flaminke is nie pienk gebore nie: Flamink-kuikens is gewoonlik grys of wit. Hul pienk kleur ontwikkel mettertyd danksy pigmente, genaamd karotenoïede, in hul dieet van onder meer alge en klein skaaldiere.
- Haaie is ouer as bome: Die voorouers van moderne haaie het honderde miljoene jare gelede reeds in die oseane rondgeswem. Haaie as ’n groep het ontwikkel voordat die eerste ware bome verskyn het.
- See-otters hou hande vas: Sommige see-otters hou mekaar se pote vas wanneer hulle op hul rug in die water dryf. Dit help voorkom dat hulle van mekaar wegdryf terwyl hulle rus.
- Seekatte het drie harte: Twee harte pomp bloed na die kieue, terwyl die derde bloed na die res van die liggaam pomp. Nog vreemder: hul bloed is blou omdat dit ’n koperbevattende proteïen, hemosianien, gebruik om suurstof te vervoer.
- Skoenlappers proe met hul pote: Skoenlappers het smaakreseptore op hul pote. Wanneer hulle op ’n plant land, kan hulle daarmee chemiese stowwe waarneem wat hulle help bepaal of die plant geskik is om eiers op te lê of as voedsel te dien.
