Nicole Smidt het ’n groot verlies gely en die afgelope paar jaar groot struikelblokke oorkom, maar ten spyte van die uitdagings, het sy nooit haar droom laat vaar nie.
In Junie 2020, tydens haar tweede jaar van haar BSc-graadkursus wat gehandel het oor diagnostiese radiografie, is Covid-19 by haar hele gesin gediagnoseer.
“My ma, ouma, tannie en oom is in die hospitaal opgeneem. Op 6 Julie is my ouma, wat toe by ons gewoon het, weens Covid-19 in die hospitaal oorlede.
“My ma was in ’n koma en was aan ’n ventilator gekoppel. Twee weke ná my ouma se afsterwe, op 20 Julie 2020, is my ma ook in die hospitaal oorlede.”
Twee weke later is haar oom ook dood.
“Ek kon nooit vir my ma, ouma of oom totsiens sê nie, aangesien daar streng hospitaalreëls in plek was,” het Nicole gesê.
Sy het verduidelik dat alles gebeur het terwyl sy haar Junie-eksamen geskryf het terwyl sy ook vir haar seun en haar pa moes sorg en op haar studies fokus.
“Die afsterwe van my ma het ’n groot impak op my onmiddellike familie gehad. In Desember 2020 is depressie by haar gediagnoseer, maar ek het steeds my tweede jaar met ses onderskeidings geslaag.
“Al het my ma se heengaan my so geraak, moes ek steeds my droom nastreef, veral vir ’n beter toekoms vir my seun. Ek het daarin geslaag om ’n Golden Key internasionale toekenning te ontvang in my derde jaar, wat beteken het dat ek deel was van die top-15% in my kursus.”
Nicole het haar derde jaar met onderskeidings in al sewe haar vakke geslaag en drie onderskeidings in haar finale jaar behaal.
Sy voltooi tans haar gemeenskapsdiens by die Worcester-hospitaal.
“Die vier jaar van swot was uiters moeilik, en dit het amper onmoontlik gevoel, maar ek is dankbaar vir ’n liefdevolle gesin wat my aangemoedig het om vorentoe te beweeg en om nooit op te hou nie.”
Nicole, wat van Robertson kom, het in 2016 gematrikuleer en vir die SchiMathUS-program by die Universiteit Stellenbosch ingeskryf met die hoop om haar punte te verbeter.
“In 2017 het ek by SchiMathUS aangekom en later daardie jaar swanger geraak. Ek het steeds daarin geslaag om my punte in fisiese wetenskappe en wiskunde te verbeter.
“Ek moes my studies in 2018 staak om vir my baba te sorg en vir hom te voorsien. In 2018 het ek vir diagnostiese radiografie aansoek gedoen, want dit was altyd ’n droom van my om ’n radiograaf te word.”
Sy het gesê haar tannie, dr. Lizel Hudson, koördineerder van werk-en-geïntegreerde leer en taal in die fakulteit gesondheidswetenskappe, het as haar motivering gedien.
Nicole hoop om ander jong vroue in ’n soortgelyke situasie te motiveer.
“As ek kan, wil ek ’n jong vrou aanmoedig dat, al het sy ’n kind en ook familietrauma, sy steeds kan streef na haar droom. As sy vasberade, gedrewe en toegewyd is, sal niks ooit onmoontlik wees nie.”
. Ilse Fredericks is van die Kaapse Skiereiland Universiteit van Tegnologie.
