Giftige plante in tuine stel troeteldiere in gevaar.
Baie mense versier hul tuine met kleurvolle blomme en welige groen plante, en ‘n netjiese tuin skep wel ‘n rustige atmosfeer en is ‘n bron van trots.
Wat baie troeteldiereienaars egter nie besef nie, is dat sekere tuinplante giftig vir troeteldiere kan wees.
Vir nuuskierige honde en katte wat graag kou en speel, kan dié plante ernstige gesondheidsprobleme veroorsaak.
In gemeenskappe waar veeartsenykundige sorg soms duur of beperk is, bly voorkoming die beste beskerming.
Deur te weet watter plante ‘n risiko inhou, kan eienaars onnodige lyding en hoë koste vermy.
Honde en katte kou dikwels aan plante uit nuuskierigheid, verveling of maagongemak. Katte probeer soms haarbolle uitwerk, terwyl hondjies hul omgewing met hul monde verken.
Hierdie natuurlike gedrag kan gevaarlik word wanneer giftige plante binne bereik is. Selfs klein hoeveelhede kan braking, diarree, aanvalle of orgaanskade veroorsaak. Party plante se sap kan ook velirritasie of ‘n brandende gevoel in die mond veroorsaak.
Daar is verskeie algemene giftige plante in Suid-Afrikaanse tuine: Oleander (nerium) is uiters giftig en kan hartpro- bleme veroorsaak. Dieffenbachia (dumb cane) kan swelling van die mond en keel veroorsaak en asemhaling bemoeilik. Lelies is veral gevaarlik vir katte en kan selfs nierversaking veroorsaak. Tulpe, affodille, aronskelke, vingerhoedjie, sagopalm, krismisrose, azaleas en sekere klimopsoorte kan ook vergiftiging, braking, swakheid of orgaanskade veroorsaak. Selfs plante wat onskul- dig lyk, kan dus ‘n risiko inhou.
Tekens van plantvergiftiging sluit in oormatige speekselafskeiding, braking, diarree, lusteloosheid en verlies aan eetlus.
In ernstiger gevalle kan ‘n dier sukkel om asem te haal, bewe of aanvalle kry. As ‘n troeteldier skielik siek word nadat hy buite was, moet plantvergiftiging oorweeg word. Vinnige optrede kan ‘n dier se lewe red.
In ‘n noodgeval moet enige oorblywende plantmateriaal versigtig uit die dier se mond verwyder word, indien dit veilig is. Moenie die dier dwing om te braak sonder professionele advies nie. Neem die troeteldier so gou as moontlik na ‘n veearts of dierewelsynsorganisasie en, indien moontlik, neem ‘n stukkie van die plant vir identifikasie saam.
Die sleutel tot veiligheid bly ‘n troe- teldiervriendelike tuin.
Ondersoek jou tuin gereeld en identifiseer moontlik gevaarlike plante.
Indien jy onseker is, doen navorsing of vra raad by ‘n kwekery of dierewelsynsorganisasie.
Verwyder giftige plante of hou dit buite bereik. Kies veilige alternatiewe wat nie ‘n risiko vir diere inhou nie.
Vir katte kan veilige gras of spesiale katgras ‘n goeie alternatief wees om hul behoefte om te kou te bevredig.
Uiteindelik gaan dit oor bewustheid en verantwoordelike keuses.
‘n Veilige tuin beteken nie jy moet skoonheid opoffer nie, dit beteken net jy maak ingeligte besluite sodat mense én diere veilig kan leef en speel.
