Die afgelope jare het die benadering tot skoolgereedheid aansienlike veranderings ondergaan. Tradisioneel het assesserings vir skoolgereedheid in gr. 0 sterk gefokus op die evaluering van kinders volgens spesifieke akademiese en ontwikkelingsmerkers.
Hierdie metode het egter dikwels die individuele groei en unieke sterkpunte van elke kind oor die hoof gesien.
Vandag sien ons ’n skuif na ’n meer holistiese en ondersteunende benadering, wat klem lê op deurlopende groei en gepaste ondersteuning, sê ’n onderwyskenner.
“Die moderne benadering plaas minder klem op tradisionele assesserings en meer op die meting en ondersteuning van leerdergroei oor tyd,” sê Lynda Eagle, akademiese adviseur by ADvTECH, Afrika se voorste private onderwysverskaffer. “Hierdie skuif erken dat elke kind op sy of haar eie tempo ontwikkel en unieke sterkpunte en verbeteringspunte het. Deur op groei te fokus, kan opvoeders leerders beter ondersteun terwyl hulle vorder, hul sterkpunte uitbrei en hulp verskaf waar nodig.”
Wat beteken skoolgereedheid?
Skoolgereedheid is ’n assessering van die mate waartoe ’n kind gereed is om skool toe te gaan om in ’n leeromgewing sukses te behaal, sê Eagle. Wanneer skoolgereedheid oorweeg word, behels dit ’n verskeidenheid ontwikkelingsgebiede, wat almal onderling verbind is en oorweeg moet word – akademies / kognitief, sosiaal, emosioneel en fisiek. Saam dui gesonde ontwikkeling oor hierdie punte aan dat ’n kind gereed is en in staat is om in hul nuwe omgewing aan te pas en te floreer, sê sy.
“Skoolgereedheid gaan nie net oor kennis nie. Dit behels kinders se vermoë om aan te pas, hul emosies te bestuur, positief met ander te kommunikeer en roetines te volg.”
Ontwikkelingsareas
Kinders se ontwikkeling sal verskil volgens ouderdom en ontwikkelingsfase. Die onderskeie elemente wat oorweeg word, word breedweg soos volg gedefinieer:
Fisieke ontwikkeling: Dit sluit fyn- sowel as growwe motoriese vaardighede in, wat die kind in staat stel om hul liggaamsbewegings met groter akkuraatheid en presisie te beheer. Die ontwikkeling van hierdie vaardighede berei kinders uiteindelik voor op handskrif (letter- en syfervorming) en die fisieke aktiwiteite wat benodig word vir sportdeelname soos hardloop, spring en balgooi.
Kognitiewe ontwikkeling: Dit is die vermoë van die kind om probleemoplossing te hanteer, opdragte te volg, gebeurtenisse in volgorde te plaas, te redeneer en in nuwe situasies toe te pas wat hulle geleer het.
Sosiale ontwikkeling: Dit oorweeg die kind se vermoë om met ander te kommunikeer, te deel, beurte te neem, in samewerking te werk en saam te werk. Verstaan hulle sosiale aanwysings en kan hulle dit toepaslik interpreteer en daarop reageer? Herken hulle emosies?
Emosionele ontwikkeling: Dit behels die vermoë van die kind om sy of haar emosies en gedrag te reguleer. Dit bevorder die bou van die kind se selfvertroue en vermoë om onafhanklik te werk – om gesonde keuses te maak en doeltreffend in ’n gemeenskap te funksioneer.
Buite- tradisionele assesserings – wat is die beste vir die kind?
“Wanneer ons versuim om die ouderdom en ontwikkelingsfase van ’n kind in ag te neem, waag ons dit om hul vaardighede te probeer ontwikkel voordat hulle gereed is, of voordat hulle die nodige grondslag-ervarings gehad het, wat ’n leeftyd lange uitwerking kan hê as skoolgereedheid aangejaag word,” sê Eagle.
“Oorbeklemtoning van akademiese vaardighede kan lei tot die aanleer van abstrakte konsepte sonder om genoeg konkrete ervarings te verskaf.
“Die meet en oordeel van leerders teen eenvormige, voorafbepaalde norme of standaarde erken nie hul unieke behoeftes, talente en disposisies nie.
“Hierdie benadering plaas onnodige druk op volwassenes sowel as leerders om hierdie mylpale te bereik, dikwels ten koste van die ontwikkeling van belangrike sagte vaardighede.”
Voorts beteken die versuim om kulturele kontekste in ag te neem, dat norme gebaseer is op standaarde wat nie in ooreenstemming is met die kind se unieke ervarings nie.
“Om ’n mededingende omgewing te kweek, kan druk plaas op ’n kind se welstand, gevoel van behoort en identiteit.
“Wanneer ’n kind as ‘nie [skool]-gereed nie’ gemerk word, impliseer dit dat hulle nie waardig is nie, wat lei tot oordeel eerder as koestering.”
Eagle sê ouers en opvoeders moet ’n gebalanseerde benadering volg deur te bepaal of die skool gereed is vir die kind en of dit kan werk met ’n raamwerk wat die regte van die kind erken en leerervarings aanpas wat leemtes en uitdagings die hoof bied.
“In plaas daarvan om blokkies af te merk om skoolgereedheid te bepaal (of nie), is dit ons plig om op die kind se emosionele, sosiale en geestelike gesondheid te fokus – waar hulle veilig voel, sal hulle oop wees vir leer. Ons moet buigsaam en aanpasbaar wees – om inklusief en bevestigend te wees in ons optrede en gedrag. Dit sluit die taal wat ons gebruik, in.”
Die oorheersende erkenning moet wees dat kinders nie op dieselfde maniere volwasse word of leer nie. Dit is aanvaarbaar, en vereis eenvoudig dat ons dienooreenkomstig aanpas.”. Die ADvTECH-groep, ’n JSE-genoteerde maatskappy, is Afrika se grootste private onderwysverskaffer en ’n kontinentale leier in gehalte-onderwys, opleiding, vaardigheidsontwikkeling en werksplasing. Die groep rapporteer sy prestasie in ’n segmentale struktuur wat die skole en tersiêre onderwys as twee aparte onderwysafdelings weerspieël, en werwingsdienste as die derde afdeling.
