Jong drome maak saak! – Purple Rose se Strand-konsert help jeug

“Ek wou die verbinding voel; ek wou nie drie, vier meter van die mense af wees nie omdat dit oor die geleentheid gaan – om saam te kom en werklik ‘n verskil te maak,” het Mujahid George ná sy optrede by die Purple Rose Collective se A Night of Song in die Strand-stadsaal gesê.

George het Saterdagaand (25 Oktober) nie net opgetree nie – hy was ‘n man op ‘n missie. Rondom hom het die Strand-stadsaal gegons van energie terwyl musiek ‘n boodskap gedra het tot voordeel van honderde leerders wat gehoor het dat hul drome saak maak.

Daarom het hy saam met die Purple Rose Collective gewerk.

Die organisasie mik daarop om die gaping tussen skool en die werkplek te oorbrug deur programme aan te bied wat leerders vir die lewe ná matriek begelei en vir Dorianne Brooks, een van die stigters, het elke kaartjie wat verkoop is, nog ‘n kans beteken om die koers van ‘n jongmens se lewe te verander.

Sy het verduidelik dit is gewoonlik nadat hulle klaar is met skool wanneer die werklikheid insink dat nie almal universiteit toe kan gaan nie en dis waar die organisasie sonder winsbejag inkom, deur alternatiewe soos entrepreneurskap aan jong mense te bied.

As deel van die program by Rusthof Sekondêre Skool in Strand word ‘n entrepreneur-kursus deur die medestigter Kevin Hector aangebied. Voor dit gee Brooks ‘n kursus oor lewensvaardighede, wat die jeugdiges toerus met die gereedskap om die ontberings van die werklikheid te oorkom.

ONS HET VAARDIGHEDE NODIG

“Wat ons nou nodig het – met kunsmatige intelligensie wat oorneem – is vaardighede wat net met die hand verrig kan word,” het Brooks gesê.

“Ons het elektrisiëns en loodgieters nodig, want nie almal kan ‘n ingenieur of inligtingstegnologie-ontwikkelaar wees nie.”

Elke sitplek was vol en mense het teen die mure gestaan ​​vir A Night of Song met die Helderberg-gemeenskap wat in volle mag opgedaag het. En terwyl Don Vino se saksofoonklanke gevloei en George se stem gesweef het, het iets “magies” gebeur – grense tussen kunstenaar en gehoor het begin verdwyn. Dit het Emo Adams in staat gestel om met ‘n boeiende vertoning deur die skare te beweeg.

Dit was hierdie boodskap van hoop en moontlikheid wat die saal gevul het toe die aand se vermaak begin het, en toe Don Vino se eerste noot van “One Hundred Ways” deur die saal gedryf het, kon jy die verskuiwing voel.

Skouers het ontspan, stemme het bygekom en skielik was dit nie net ‘n konsert nie – dit was ‘n gemeenskapsbyeenkoms rondom hoop.

“Het ek nog longe oor?” het Don Vino aan die einde van sy beurt gevra terwyl die skare hom aangemoedig het om voort te gaan.

Toe George vorentoe stap om Luther Vandross se “Impossible Dream” uit te voer, het die saal stil geword – dit was die oomblik wat vasgevang het waarom almal daar was.

“Almal het ‘n droom, maar vir sommige kinders beperk omstandighede die omvang van hul drome. Ons wil seker maak hulle verstaan dat daar geen grens is aan die drome wat hulle moet hê nie,” het George gesê.

Dit is waaroor hierdie soort geleenthede gaan om seker te maak as iemand ‘n droom het – of dit nou is om ‘n elektrisiën of ‘n vlieënier te wees – albei geldig is… solank jy jou droom werklik bereik.

SAAM MET CELINE DION

Tussen liedjies het hy sy eie drome erken en hoe hy dit nagejaag het om by die paleis in Maleisië saam met Celine Dion op te tree, terwyl die skare in applous uitgebars het by George se verwysing na die Kanadese sangeres se naam.

“Ha-ha; sy het ook saam met my gesing,” het George gesê. Hy het sy spel voortgesit deur die skare aan te hits met Bruno Mars se “Versace Op The Floor” terwyl die hitte in die saal gestyg het.

Teen die tyd dat Adams die verhoog met sy kenmerkende styl komiese vokale optrede betree het, was die energie van die skare op kookpunt.

Hy het deur die skare beweeg en hulle laat sing dat hul hare nie kon pom-pom nie, en toe hy dié woorde in die lug gooi, het die skare entoesiasties gereageer.

Sy moeitelose optrede was duidelik toe hy nie eens ‘n noot gemis het terwyl hy gestop het om selfies te neem en saam met die gehoor te dans nie.

En toe hy vra “Waa’s ‘it lekke?” het die skare onmiddellik geantwoord met “Hie’s ‘it lekke!”

Die geleentheid was ‘n groot sukses en het gesamentlik die nodige geld ingesamel om hul werk voort te sit.

“Ons het mense nodig met ‘n hart om met die kind te skakel en nie probeer om meerderwaardig te wees nie, maar afkom na die kind se vlak,” sê Brooks.

As ‘n uitbreiding hiervan is aangekondig dat die kollektief hul nuutste program, Buddy the Brain, gaan uitrol – ‘n dwelmvoorkomingsprogram wat op laerskoolleerders gemik is.