Lees ook: Hoe stimuleer jy jou voorskoolse kind?<\/a><\/p>\n Daar is by die oorfunksionerende ouer dikwels \u2019n onderliggende angstigheid dat sy kind nie suksesvol gaan wees nie, of gaan sukkel en swaarkry, en daarom oorkompenseer hulle om hulself te kalmeer. Ouers gee graag vir hul kinders wat hulle nooit as kinders kon kry nie, of hulle beskerm die kinders teen die swaar en seerkry wat hulle as kind ervaar het.<\/p>\n Ouers doen dikwels dinge vir kinders, want dan is dit gouer klaar, beter of netjieser: trek hulle aan, maak veters vas, kam hare, pak hul tasse. Die kinders leer nie om dit self te kan doen nie.<\/p>\n Hoe en in watter mate ouers kinders moet help, is \u2019n individuele saak wat van die kind se persoonlikheid, ontwikkelingsvlak en vaardighede afhang. Kinders met probleme het weer meer en ander soorte hulp nodig.<\/p>\n Daar is wel \u2019n riglyn dat ouers nie vir hul kinders mag doen wat hulle reeds vir hulself kan doen nie. \u2019n Skoolgaande kind<\/strong> behoort sy tas te kan pak, sy take te beplan en sy eie navorsing te kan doen. Die ouer kan dalk saam dink oor \u2019n idee, help om moeilike dele te vertaal, of benodigdhede gaan koop. Die beplanning, oorskryf, plak en die res kan en moet die kind doen. Dis s\u00fd taak. As die ouer die taak doen, het die kind min geleer van idees uitdink, beplanning, identifisering van belangrike aspekte, tydsbestuur en meer. Goeie punte beteken min vir \u2019n kind se ontwikkeling of vertroue in sy eie vermo\u00ebns as sy ouer(s) grootliks die projek voltooi het, of hom sit en leer het. Hy weet hy sou dit nie gekry het as hy dit alleen moes doen nie.<\/p>\n Lees ook: Skoolhuiswerk – wat ouers kan doen<\/a><\/p>\n Later verstaan ouers nie hoe dit moontlik kan wees dat kinders wat so goed presteer, nie in hulself kan glo nie. Ouers se beheer en prestasie-gedrewenheid breek kinders se moed en inisiatief en later wil hulle niks doen nie. Sulke kinders het nie kleintyd geleer hoe om met klein bietjies werk hulself te reguleer en die selfvertroue te ontwikkel wat hulle in staat stel om iets aan te pak nie.<\/p>\n pixabay.com<\/p><\/div>\n In \u2019n gegewe situasie moet die ouer saam met sy kind bepaal wie se probleem of verantwoordelikheid die taak voorhande is. As dit die kind se verantwoordelikheid of probleem is, is dit binne sy speelveld en moet hy dit van kleins af leer hanteer, oplos en die gevolge dra. As die ouer help, of sy probleme vir hom probeer oplos, oortree die ouer die grens van die kind se speelveld. Ouers doen dit uit \u2019n onderliggende vrees dat hul kind sonder hul hulp nie goed genoeg gaan wees nie. Daardeur kry kinders die boodskap dat die ouers nie werklik in hulle glo nie en dat hulle nie goed genoeg is nie. Sommige ouers ooridentifiseer met hul kinders en dan is daar nie emosionele grense van wie my kind en wie ek is nie. Die kind se prestasies of voorkoms raak my prestasie en identiteit as ouer. As my kind nie uitstekend doen nie, doen ek as ouer nie goed nie.<\/p>\n So voed die een probleem die ander. Die immer teenwoordige, oorfunksionerende en oorverantwoordelike ouer speel in die kind se speelveld en beheer en mikrobestuur sy kind se program, sosiale interaksies en selfs gemoedstoestand. Die kind moet net heeltyd oukei, gemaklik en gelukkig wees. Dit moedig die kind aan om onaktief aan die ontvangkant te bly en op die ouer staat te maak om vir hom te dink, te doen en probleme op te los. Vir sulke kinders word die skool, waar hulle skielik alleen moet kan werk en dink wat om in moeilike situasies te doen, of hoe om take en ander kinders te hanteer, \u2019n bedreigende en frustrerende ervaring.<\/p>\n Lees ook: Ouerskap in die 21ste eeu<\/a><\/p>\n Ander kinders, die onbillike eise van die kurrikulum of onbevoegde onderwysers kry dan dikwels die skuld, terwyl die meeste ander kinders in dieselfde omstandighede gedy. Soms hou ouers die negatiewe, oorafhanklike spiraal in stand omdat hulle glo hulle kan die kind nie net los nie en dat die kind dit net nie sonder die ouer se hulp sal maak nie.<\/p>\n Lees ook: Die voor- en nadele van tuisskoling<\/a><\/p>\n Sulke ouers besef, helaas, eers heelwat later dat hul kind veeleisend en klouerig bly en glad nie kan doen wat ander kinders met gemak doen nie. Hulle begin di\u00e9 soort verantwoordelikheid van die kind verwag terwyl die kind nie daaraan gewoond is nie en dikwels nie die vaardighede, waagmoed of selfvertroue ontwikkel het om dit te kan doen nie. Die kind voel magteloos, moedeloos, gefrustreerd, angstig en selfs depressief. Hy is dikwels boonop nog kwaad en hy voel verwerp deur die ouer wat nie meer wil doen wat sy nog altyd vir hom gedoen het nie.<\/p>\n \u2022 Eie versorging<\/strong>: aan- en uittrek; skoene aan die regte voete aantrek en \u2019n veter bind pixabay.com<\/p><\/div>\n \u2022 Tydsbestuur<\/strong> voor skool: \u2019n wekker stel, opstaan, betyds gereed wees vir skool. Om kinders verantwoordelikheid en onafhanklikheid te leer begin nie op 13 nie, maar op een en twee jaar. Op twee moet \u2019n kind al leer om sy blokkies weg te pak en sy bordjie by die wasbak te sit. Op drie en vier leer sy hoe om haarself aan te trek, te bad en tande te borsel, kamer opruim en meer. Nog later pak sy haar eie tas as sy by \u2019n maatjie gaan oorslaap. Ma kan aanvanklik loer of alles in is, maar sy kies en beplan eers self. Tieners bied weerstand wanneer ouers hulle tot nou toe met alles gehelp het, of alles vir hulle gedoen het, en op \u2019n dag word die re\u00ebls skielik verander.<\/p>\n \u2022 Hou op om oorbetrokkenheid<\/strong> as \u2019n deug te sien, al spruit dit uit die beste bedoelings en liefde.<\/p>\n \u2022 Erken<\/strong> dat jy te veel gee en doen, veral uit vrees dat jou kind nie goed sal doen nie.<\/p>\n \u2022 Begin net<\/strong> en verwag gaandeweg al meer verantwoordelikheid en onafhanklikheid.<\/p>\n \u2022 Berei haar daarop voor dat jy sekere dinge nie meer gaan doen nie, wat haar verantwoordelikhede<\/strong> is en wat die gevolge<\/strong> van haar optrede gaan wees.<\/p>\n \u2022 Hou dan op om haar te red, vir haar te dink of te preek, oplossings voor te stel, take te doen, te help met dinge wat sy k\u00e1n doen, briefies van verskoning te skryf vir nalatigheid, gevegte vir haar te veg, vergete dinge aan te ry … maar wees daar vir emosionele ondersteuning<\/strong>. Sy moet weet jy glo sy kan dit doen. En jy sal haar ondersteun met die goed wat sy nie kan doen nie.<\/p>\n \u2022 Verwag weerstand<\/strong> en emosionele ongemak, onsekerheid, selfs angstigheid, druk, woede en verwyte, maar bly kalm, empaties en toon begrip vir sy gesukkel, onsekerheid en frustrasies.<\/p>\nOuers gee graag vir hul kinders wat hulle nooit as kinders kon kry nie, of hulle beskerm die kinders teen die swaar en seerkry wat hulle as kind ervaar het<\/em><\/h4>\n
![\"Kind](\"https:\/\/novanews.co.za\/rooirose\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/Kind-kleur-in-500x334.jpg\")
Help jy regtig?<\/h4>\n
Sommige ouers ooridentifiseer met hul kinders en dan is daar nie emosionele grense van wie my kind en wie ek is nie<\/em><\/h4>\n
Wat sesjariges moet kan doen<\/h4>\n
\n\u2022 Sonder hulp bad en tande borsel<\/strong>
\n\u2022 Op hul eie eet<\/strong>
\n\u2022 Eie skooltas<\/strong> pak: boeke, kosblik, sportklere
\n\u2022 Troeteldiere<\/strong> kos gee
\n\u2022 Eie kamer netjies<\/strong> hou en wasgoed<\/strong> in die wasgoedmandjie gooi
\n\u2022 Speelgoed<\/strong> opruim en b\u00eare
\n\u2022 Help met huistake<\/strong>, soos die vullisdrom leegmaak
\n\u2022 Eie water of koeldrank<\/strong> ingooi
\n\u2022 Alleen by bekendes soos maats of grootouers gaan kuier<\/strong>
\n\u2022 Op sy eie iets by die snoepie<\/strong> koop
\n\u2022 \u2019n Bal vang<\/strong> en tou spring<\/strong>
\n\u2022 Aan hul eie en ander se behoeftes<\/strong> begin dink.<\/p>\n![\"Seun-met-skooltas\"](\"https:\/\/novanews.co.za\/rooirose\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/Seun-met-skooltas-400x600.jpg\")
Wat 13-jariges moet kan doen<\/h4>\n
\n\u2022 Vir hulself ontbyt<\/strong> maak of vat.
\n\u2022 Hul eie kosblik<\/strong> pak.
\n\u2022 Sy huiswerk<\/strong> en take<\/strong> op sy eie doen.
\n\u2022 Hul eie boeke<\/strong> oortrek.
\n\u2022 \u2019n Basiese hoeveelheid sakgeld<\/strong> bestuur.
\n\u2022 Sy eie re\u00eblings<\/strong> met sy maats tref vir sport, take of speelgeleenthede.
\n\u2022 By die onderwysers of afrigters gaan seker maak wat die sport- en ander re\u00eblings<\/strong> is.
\n\u2022 Sy eie planne<\/strong> maak om sy boeke of klere wat hy tuis vergeet het, by die skool te kry en die gevolge<\/strong> daarvan dra.
\n\u2022 \u2019n Dagboek<\/strong> hou van hul eie program en hul ouers inlig wanneer hulle waar moet wees en wat hulle nodig het.
\n\u2022 Hulp vra<\/strong> met dinge wat hulle nie op hul eie kan doen nie, soos benodigdhede vir take, vervoer na aktiwiteite, of betalings.<\/p>\nOm kinders verantwoordelikheid en onafhanklikheid te leer begin nie op 13 nie, maar op een en twee jaar<\/em><\/h4>\n
Verander jou oorfunksionerende ouerskapstyl<\/h4>\n
![\"Kind-met-boublokkies\"](\"https:\/\/novanews.co.za\/rooirose\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/Kind-met-boublokkies-500x334.jpg\")