{"id":83840,"date":"2017-09-20T09:23:54","date_gmt":"2017-09-20T07:23:54","guid":{"rendered":"https:\/\/novanews.co.za\/rooirose\/?p=83840"},"modified":"2017-09-20T09:23:54","modified_gmt":"2017-09-20T07:23:54","slug":"yoma-die-rol-van-n-pa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/novanews.co.za\/rooirose\/yoma-die-rol-van-n-pa\/","title":{"rendered":"YOMA: Die rol van \u2019n pa"},"content":{"rendered":"

Volgens my het ek nog altyd \u2019n goeie verhouding met my pa<\/strong> gehad. Die min tyd wat ons saam spandeer het was waardevol. Ons albei waardeer musiek en sou altyd saam daarna luister. Hy het my op \u2019n jong ouderdom aan Bob Marley se musiek blootgestel. Dit is sy gunstelling-musikant en dus wanneer ek Bob Marley se musiek hoor, dink ek altyd aan my pa.<\/p>\n

Hier staan ek en my man by my pa:<\/em><\/p>\n

\"YOMA<\/p>\n

In later jare toe ek, volgens my ma, oud genoeg was om \u2019n foon te besit wat musiek kon aflaai en met Bluetooth, het ek en hy wanneer ons bymekaar was graag nuwe musiek uitgeruil. Op \u2019n dag tydens so \u2019n sessie het ek hom gevra of hy onthou hoe hy my as kind gewys het om terug te skip<\/em> op die CD-speler. Hy vra toe hoe oud ek was. Ek kon nie mooi onthou nie, en noem dat ek verneem ek so 5 jaar oud was. Daar was \u2019n oomblik van stilte alhoewel daar musiek gespeel het. Hy kyk toe op en s\u00ea: \u201cMaar dit kan nie wees nie,\u201d en vra of ek seker is dat dit hy was? Ek s\u00ea toe ja, ek sal dit nooit vergeet nie, want dit was my gunstellingliedjie: \u201cLemon Tree\u201d. Daarna s\u00ea hy die rede waarom dit nie vir hom sin maak nie, is omdat hy vir die eerste 5 jaar van my lewe nie daar was nie. Duidelik het ek my misgis, maar dit was groot nuus vir my. Dit was ook vreemd omdat ek verneem het hy daar was. Soos ek die storie verstaan, het hy voor my geboorte besluit om Pretoria toe te trek en a.g.v daardie besluit was hy en my ma toe uitmekaar. Hulle het nooit getrou nie.<\/p>\n

In daai 5 jaar het hy aan dwelms verslaaf geraak. Teen die tyd dat hy in George aangekom het, was hy \u2019n ander mens. Alhoewel dwelms my pa se lewe verwoes en ek hom oor die jare sien wegkwyn, bly ek lief vir hom. Die feit dat hy nie geskenke aangedra het en tyd gemaak het vir my nie, het my nie juis onder gekry nie. Dalk is dit omdat ek \u2019n optimis is en altyd die goeie in mense probeer raaksien. Maar ek het altyd gehoop dat hy die dwelms sou los en ek op \u2019n manier sou kon help om dit te maak gebeur. Veral omdat hy vir my ges\u00ea het dat dit self is wat hy wil h\u00ea, maar dat dit moeilik is.<\/p>\n

Vroe\u00ebr vanjaar het ek vir die eerste keer \u2019n lied hieroor geskryf. Die doel van die lied was om vertroosting vir my te bring, en so ook vir ander wat in \u2019n soortgelyke boodjie sit. Die titel is: Die Rugsak En Die Rower<\/em>.<\/p>\n

Die rugsak verwys na my onderbewussyn wat ek ooral saam met my ronddra en die rower na die dwelmmiddels wat my pa keer op keer van my wegsteel.<\/p>\n

Kyk hier na my optrede vroe\u00ebr vanjaar by die W.A.T:<\/p>\n