So loop ek en jy die pad. Vir amper twee jaar al skuif ek elke Vrydagoggend skuins na vyf agter my kompertjie in. Dan het ek ‘n uur \u2013 net ‘n uur voor die realiteit my tref: skooltoebroodjies, kosblikke, skooltasse, Ma-ek-het-vergeet-ons-moet-dit-en-dat-skool-toe-neem, het-jy-onthou-om-a-b-c-d-e en soms f ook te doen. Ek parkeer die dag, sy dinge en mense. Doer, in die verste hoekie van my kop.<\/p>\n
Dan praat ek en jy. In stilte. Ongeduldig vies as ons skuinsweg in die rede geval word en ek my draad verloor. Dankbaar as ons weer kan optel, mekaar in die o\u00eb kan kyk. Liewe Blog. En ek.<\/p>\n
Ek weet nie regtig wie lees wat ek en jy vir mekaar te s\u00ea het nie. Maak ook nie regtig saak nie (ok, ek jok dalk bietjie). Dit tel t\u00f3g. VUCA, s\u00ea die slimmes, is die nuwe normaal. Dis hoe ons w\u00eareld lyk. Die balanseerbalk waarop ek, jy, di\u00e9 wat lees en nie lees nie elke dag loop. Dis ook waar ons die lewensdans dans. VUCA staan (askies vir die Engels) vir Volatility, Uncertainty, Complexity <\/em>en Ambiguity.<\/em> Of, soos ek in Afrikaans probeer sin maak: wisselvalligheid, onsekerheid, kompleksiteit (ja, ja ek hou ook nie van die direkte vertaling nie, ingewikkeld werk net nie met ‘n -heid of ‘n -geit nie) en dubbelsinnigheid.<\/p>\n In kort: dis die w\u00eareld waarin niks, en ek bedoel niks, meer is soos dit was nie. Of soos jy gedink het dit moet wees nie. Of soos jy gehoop het dit sal wees nie. Dit verander. Dis onduidelik. Dis ingewikkeld. Dit beteken klomp verskillende goed. Alles, alles gebeur gelyk.<\/p>\n
\nDi\u00e9 week weet ek weer hoekom jy en ek di\u00e9 pad moet stap. Gehoor van VUCA? Nee, dis nie ‘n nuwe waspoeier nie, nie ‘n IT-foefie nie , jy kan dit n\u00earens op ‘n rak koop nie en dis beslis ook nie ‘n dans met ‘n ritteltit-ritme nie (al dink ek al hoe meer dit kan Psy se Gangnam<\/em>-style en die Koreaanse Cutie<\/em>-song ‘n goeie go<\/em> gee).<\/p>\n