Die mense met die verjongingskure, -pille, -poeiers en -rome, moet dalk so \u2019n oomblik opsystaan en luister.<\/p>\n
Want, die afgelope week of ses het ek sowaar die put van ewige jeugdigheid<\/strong> ontdek.<\/p>\n Of ten minste: Die bodemlose put van kommentaar oor h\u00f3\u00e9 j\u00f3nk \u00e9k d\u00e1n \u00eds.<\/p>\n Sien, ek het aan die einde van \u2019n warrelwind 2014, op die ouderdom van \u2019n beweerde jeugdige 37, \u2019n histerektomie gehad.<\/p>\n Ni\u00e9 omdat ek nie r\u00earig vakansieplanne gehad het nie. Ni\u00e9 omdat ek \u2019n vreemde verslawing aan narkose en hospitaalkos het nie. Ni\u00e9 omdat ek versot is op seperige sponsbaddens om kwart-voor-vyf soggens nie. En, ook ni\u00e9 omdat ek my heimlik verbeel ek is twintig jaar ouer as wat ek is nie.<\/p>\n Nee. Bloot omdat my ginekoloog<\/strong> – wat op ons dorp as die beste in sy veld gereken word; en boonop in die hele provinsie as deskundige, ook op die gebied van onkologie – dit met \u2019n roetine-ondersoek aanbeveel het. Soos sowat drie jaar gelede ook, maar toe was \u2019n ses weke-herstelproses moeilik om in te pas met twee kleuters.<\/p>\n Ek en die dokter stap al \u2019n pad van een-en-\u2019n-kwart dekade. So, hy k\u00e9n my. En ek w\u00e9\u00e9t dat hy w\u00e9\u00e9t wat die beste is.<\/p>\n Ons beplande somerskoolvakansie het dus binne die bestek van \u2019n week \u2019n taamlike omwenteling<\/strong> ondergaan. Die kinders, verlede jaar graad R en graad 2, sou hulle laaste skooldag mis, Manlief sy laaste drie werksdae van 2014 en ek sou skemerdag op 10 Desember inboek by ons plaaslike \u201cClub Med\u201d.<\/p>\n Die fynere besondere van die voorbereidings wat op daardie oggend geskied het, sal ek sensitiewe lesers en my geheueself spaar. Dit was plein rof en onbeskof. Ek, wat nie kleinserig is nie, was nogal bly dat ek nie vooraf geweet het van al die aksie wat op my wag nie.<\/p>\n Wat ek wel op daardie oggend onwillekeurig saam met my teater toe geneem het, was meelewende goedvoel-wense<\/strong>.<\/p>\n Regte vriende was regtig bekommerd oor my.<\/p>\n Toe ek inboek in my kamer in die nuut-aangeboude “kraamsaal”, het \u2019n ruiker en giggelkaartjie van twee dierbare vriendinne my ingewag. En boonop \u2019n asemrowende vensterbed-uitsig oor die Worcester-berge.<\/p>\n Skielik het die hospitaalbesoek <\/strong>\u2019n sweem van vyfster-bederf gehad. Alles danksy liefde en sorg (en \u2019n mediese fonds).<\/p>\n My gesin het gegroet en sou kort voor teatertyd inloer. Goeie vriende se geestesversterkende glimlagboodskappe het my laat vergeet van die “stukkende” hospitaaljurk sonder knope en die knop in my keel.<\/p>\n Mense het my gewaarsku dat my emosies dalk klimtol sal speel na afloop van di\u00e9 “lewensveranderende” operasie. Ek het my nie veel gesteur nie, want hierdie was nie vir my traumaties en \u2019n wysiging in my toekomsplanne nie. Ek was tevrede om die ma van twee kinders te wees. En ek is ook \u2019n ferm voorstander van \u201cas iets pla, haal dit uit\u201d.<\/p>\n Maar, toe tref emosie<\/strong> my wel. In die vorm van ongeloof en verstomming en irritasie oor die belaglikhede wat mense goeddink om in die ure voor en na die teaterbesoek aan my te stuur.<\/p>\n Die paar dae voor die operasie het verskeie mense hulle gruverhale met my gedeel oor presies hoe erg en seer so \u2019n operasie is en wat alles kan foutgaan. As ek na \u2019n kwart moes luister, sou ek nou nog weens verwysde pyn (dis nou as iets eintlik op \u2019n ander plek \u2013 hier effe laer \u2013 die pyn op \u2019n plek veroorsaak) op die naat van my rug gel\u00ea het. Ek het my dikvellig probeer hou hierteen.<\/p>\n Maar, toe ek rondom die middaguur bykom van narkose, l\u00ea daar buiten die gewone sterktewense en vrae oor hoe dit gaan, ook nie minder nie as vier selfoonboodskappe<\/strong> van “besorgdes” wat “hoop” dat ek “nie oor \u2019n jaar of twee gaan spyt wees” dat ek “nie nog kinders kan h\u00ea nie”. R\u00earig? Is dit hulle h\u00e9\u00e9lbeste sterktewense?<\/p>\n Daar was ook iemand wie se boodskap begin het met “Jy is seker nog nie heeltemal by na die operasie nie, maar watter goeie restaurante kan jy aanbeveel?” In hierdie stadium was ek reeds sestien uur nil per mond. So ek het dit ignoreer. Gelukkig het ek ook in di\u00e9 stadium nog nie geweet dat ek nog minstens 24 uur op \u2019n ysblokkiedieet sou wees nie. En ook nie dat my eerste ete na die sestien-uur-suurstof-en-24-uur-ys, \u2019n verdagte bakkie kookwater met geelgroen hoenderpoeier sou wees nie. Anders het ek haar dalk n\u00e9t geantwoord.<\/p>\n Die een wat my egter baie na aan die doemprofete se “vroe\u00eb menopouse en warm gloede” gebring het, was die boodskap wat gelui het: “Sterkte met jou herstel. Sal jy ons kompetisie-inligting share<\/em> op jou Facebook, maar jy moet ook \u2019n donasie gee, asseblief, dan kom jy ook in aanmerking vir die prys.”<\/p>\n Ek het, wetende dat sy weet ek is die oggend opereer, effens ge\u00efrriteerd geantwoord dat ek sopas \u2019n histerektomie gehad het en ni\u00e9 nou enigiets gaan skenk \u00f3f \u201cshare\u201d nie (en in my enigheid: Veral nie my morfienpompie nie). Sy het nog aanhou karring en my vertel hoe gelukkig ek is. Sowat ses ure na \u2019n seer teaterbesoek, is dit net d\u00e1\u00e1r waar \u2019n mens se humorsin in die hek duik.<\/p>\n In die aanloop tot my operasie, was my grootste bekommernis hoe ek vier weke gaan oorleef waarin ek nie mag bestuur<\/strong> nie. Want, ek is sedert die oggend 19 jaar gelede wat ek diepdankbaar in die spietkop se o\u00eb gestaar het toe hy vir my die bestuurslisensiepapier oorhandig, bitter baie lief vir bestuur. Self bestuur. Dis vryheid en dis gou heen-en-weer en dis langpadgenot.<\/p>\n Manlief was gelukkig immergewillig om my daagliks op uitstappies te chauffeur en die vier weke het verbasend gou verbygesnel. Seker ook omdat die bestuur van die stofsuier \u00f3\u00f3k in hierdie tyd s\u00fd verantwoordelikheid was.<\/p>\n Die oproep van my ginekoloog een skemeraand so twee weke na die operasie met die toetsuitslae, was \u2019n verdere hoogtepunt. Die uitslae het bewys dat die operasie noodsaaklik was (stilgesnoer was alle monde wat my slim dokter en my oordeel in twyfel getrek het), maar ook dat niks kwaadaardig getoets het nie. Verligting met \u2019n hoofletter V.<\/p>\n My sesweke-ondersoek vroe\u00ebr vandeesweek het ook ten spyte van effense twyfel weens \u2019n skielike ongemaklikheid en (verwysde?) pyne, baie voorspoedig verloop.<\/p>\n My ginekoloog het verklaar dat alles geheg het soos dit moes en van hier af was dit voorwaarts mars.<\/p>\n Ek kon, volgens hom, ook weer begin met \u2019n oefenroetine<\/strong>. Soos die deeglike, omgeedokter wat hy is en ek hom die laaste amper dertien jaar leer ken het, het hy vermaan: \u201cMaar jy moet versigtig begin oefen. Onthou dat jy nou onfiks is na ses weke sonder enige oefening.\u201d<\/p>\n Waarop ek hom gelukkig gerus kon stel dat ek al om en by ses jaar arbei aan hierdie \u201csesweke-onfiksheid\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Die mense met die verjongingskure, -pille, -poeiers en -rome, moet dalk so \u2019n oomblik opsystaan en luister. Want, die afgelope week of ses het ek sowaar die put van ewige jeugdigheid ontdek. Of ten minste: Die bodemlose put van kommentaar […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":15527,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[682],"tags":[35,2299],"class_list":["post-8074","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blogs","tag-blogs","tag-ina-genade"],"acf":[],"yoast_head":"\n