Ek is moeg, Roelf. Vuisvoos, die joos weet. En wat kan ek wys vir my geswoeg? Kyk na die lelies van die veld. Hulle arbei nie en hulle spin nie … “ sy verskuif die foon na haar ander oor om die glas chardonnay met haar regterhand op te tel. <\/p>\n
“Ja, en kyk na jou, Anja, jy spin elke tweede dag in die gim. Maar die lelies van die veld het nie DSTV nie,” brom sy stem aan die ander kant. <\/p>\n
Roelf is die afgelope twintig jaar in \u2019n slegte bui; min of meer vanaf puberteit. Tot op twaalf was hy lieftallig, \u2019n skattebol. Sy het die babafoto’s as bewys: Anja en Roelf in hasiepakkies op \u2019n piekniekkombers: spekvet en bloesend, breed glimlaggend met \u2019n trotse tand of twee in elke kaak. Hul ma’s was van skooljare af beste vriendinne. Anja en Roelf het nooit heeltemal weggegroei van mekaar nie. Op die klankbaan van haar lewe was hy altyd op die agtergrond, \u2019n norse blaf oor die telefoon: “Roelf!” – deur storm en drang en (haar) ongelukkige huwelik. Hy is nie buierig nie, maar ewewigtig grimmig, sonder uitbarsting of geweld. <\/p>\n
Jy kan op hom reken om immer vir jou die donker randjie aan elke silwer wolk uit te wys. Sy sinisme is geslyp en veelvlakkig soos \u2019n diamant, dis vlymskerp en vermaaklik. Dis verfrissend om jou daaglikse katastrofes te deel met iemand wat jou nooit probeer opbeur nie. Anja was al \u2019n paar keer om die blok en het heelwat merkies op haar kerfstok: \u2019n egskeiding, \u2019n impulsiewe wêreldreis onderneem met haar deel van die gemeenskap van goedere, \u2019n triomfantelike sakeloopbaan, \u2019n reeks rampspoedige verhoudings en \u2019n onderonsie met die Ontvanger van Inkomste. <\/p>\n
Tans is sy tussen werke. Die pensioengeld van haar laaste betrekking is vining besig om uit te loop, al hoe vinniger, soos die laaste sand in die halfminuutglasie in 30 Seconds. Haar penthouse-woonstel is al \u2019n jaar in die mark. Dis nie op die oomblik \u2019n verkopersmark nie, reken die kenners. As alles te veel word, wyk sy uit na die dorpshuis wat sy by haar ma geërf het. Dis drie uur weg uit die Goudstad, in \u2019n spookdorpie vol “naweekhuise”. Hier het sy en Roelf grootgeword, toe die platteland nog lewendig was. Hier het Roelf ná universiteit weer kom boer vir sy pa; net so \u2019n korrelkop. Hy woon nie by sy ouers op die plaas nie, maar in hul huis op die dorp, \u2019n klipgooi van Anja se huis af. <\/p>\n
Hy was nog nooit getroud nie, nooit verloof nie, nooit in \u2019n ernstige verhouding nie. So spring hy die voorspelbare strikke van die samelewing vry, reken hy.<\/p>\n
Anja het natuurlik netjies in elke liewe strik gaan trap. Wanneer sy op die dorp is, gaan hulle elke middag stap. Die staptog duur soms tot twee uur, in die omliggende rantjies, langs die dam, op die voetpaadjies van die verlede. <\/p>\n
“Weet jy wie was Henog?” wil sy op een so \u2019n staptog van Roelf se breë rug weet. Hy kyk oor sy skouer. <\/p>\n
“Mmm, nou raak jy Bybels. Eers die lelies van die veld en nou Metusalem se pa, of was dit sy seun? Is daar iets wat jy met my wil deel?” <\/p>\n
Sy lag. <\/p>\n
“Iemand het nie mooi opgelet in die Sondagskool nie.” <\/p>\n
Sy gaan staan en haal in \u2019n gewyde stem aan: “’En Henog het met God gewandel; en hy was daar nie meer nie, want God het hom weggeneem’. <\/p>\n
Ek dink nou daaraan, want ek onthou skielik, toe ek nog Sondagskool gegee het, hier op die dorp, ek dink ek was in matriek, vertel \u2019n kind vir my die storie van Henog min of meer só: ‘Elke dag het Henog en God gaan stap. Een dag sê God: Henog, jy het nou so ver saamgeloop en dit word al donker. Dis nou te laat om terug te draai, kom maar saam met My huis
toe.’” <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ek is moeg, Roelf. Vuisvoos, die joos weet. En wat kan ek wys vir my geswoeg? Kyk na die lelies van die veld. Hulle arbei nie en hulle spin nie … “ sy verskuif die foon na haar ander oor […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":15439,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[43452],"tags":[99,2762],"class_list":["post-8023","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-lees","tag-verhale","tag-deborah-steinmair"],"acf":[],"yoast_head":"\n