Noem die naam Jackie Collins en kyk watter reaksie jy kry. Haar bewonderaars sal dadelik vra of sy iets nuuts geskryf het, en haar kritici sal so effe neusoptrekkerig reageer. Want wie lees nou Jackie Collins? Blykbaar almal behalwe ek, kom ek toe agter toe ek saam met sowat sestig genooide vroue in \u2019n Sandtonse radio-ateljee sit vir die opname van Jenny Crwys-Williams van 702 se onderhoud met Jackie.<\/p>\n
Dit gons onder die vroue toe die elegante vrou met die oorgroot sonbril – darem met ligte lense – haar plek as ateljeegas inneem. Ooginfeksie weens \u2019n nuwe soort maskara, verduidelik sy die sonbril, en vra plegtig om verskoning. Sy is spesiaal in Suid-Afrika as gas van Jonathan Ball Publishers om haar 25ste boek, Drop Dead Beautiful<\/em>, te kom bekend stel.<\/p>\n Aan kritiek, kom ek agter, steur sy haar min. Maar sy is ook daaroor stylvol – sy beweeg immers nie verniet in van die hoogste kringe in Hollywood nie. \u201cDie grootste kritici van my boeke is mense wat nog nooit een gelees het nie,\u201d s\u00ea sy droogweg.<\/p>\n En as jy hoor watter lofwaardige uitsprake daar deur die jare oor haar en haar werk gemaak is, verbaas dit jou nie dat sy skynbaar \u2019n veer voel as tant San van Koekenaap nie van haar boeke hou nie. Wyle Louis Malle, internasionaal bekroonde Franse rolprentregisseur bekend om sy soms skokkende, erotiese flieks, het Collins \u2019n \u201craunchy moralist\u201d genoem. En wie sou nie daarvan hou om \u201cdie Victor Hugo van ons tyd\u201d of \u201cHollywood se eie Marcel Proust\u201d genoem te word nie?<\/p>\n Victor Hugo, wat in die 1800\u2019s geleef en geskryf het, se werke bevat onvergeetlike sosiale kommentaar, en \u2019n verwerking van sy bekendste roman, Les Mis\u00e9rables<\/em>, word steeds dikwels op die verho\u00eb van die w\u00eareld gesien. Proust se werk in sewe dele, In Search of Lost Time<\/em>, ook bekend as Remembrance of Things Past<\/em>, word beskou as van die grootste klassieke werke wat die twintigste eeu opgelewer het.<\/p>\n \u201cEk skryf stouterige boeke, ja, maar die onderliggende sedelike beginsels is goed,\u201d skerm sy.<\/p>\n Sy skryf bloot oor die dinge waarvan sy weet. Dis immers nie elke tweede Britse tiener wat uit die skool geskop en Hollywood toe gestuur is om by haar ouer suster, \u2019n aspirerende aktrise, te gaan woon nie.<\/p>\n \u201cEk was regtig wild op skool. Ek het stokkies gedraai en sommer op die moltrein my skoolklere uitgepluk, gewone klere aangetrek en boonop nog self die siektebriefies vir die skool geskryf.\u201d<\/p>\n Tot haar ouers – Elsa, \u2019n dansonderwyseres en gasvrou in \u2019n bekende nagklub, en Joseph, \u2019n vermaaklikheidsagent met kli\u00ebnte soos Shirley Bassey, The Beatles en Tom Jones – die rebelse 15-jarige betrap het. (Jackie het toevallig Suid-Afrikaanse bande: haar Joodse pa is hier gebore.)<\/p>\n \u201cMy ouers het ges\u00ea hulle is keelvol vir al my moeilikheid, en ek moet kies tussen \u2019n verbeteringskool en Hollywood. Toe dink ek, \u2018H\u2019m, dit sal dan maar Hollywood moet wees,\u2019\u201d lag sy.<\/p>\n En soos die geluk dit wou h\u00ea, het sy skaars in Hollywood aangeland of ousus Joan gaan maak \u2019n rolprent op \u2019n ander plek. En die amper 16-jarige Jackie het \u2019n lieflike woonstel in Hollywood net vir haarself.<\/p>\n Sy het haar toe al as \u2019n werklose skrywer<\/strong> beskou, maar het tog probeer om rolletjies in prente te kry om die pot aan die kook te hou. Fotografiese modelwerk was \u2019n ander uitkoms, en iets wat amper haar dood kon beteken het.<\/p>\n \u201cEk het eenkeer vir iemand geposeer en toe ek \u2019n paar dae n\u00e1 ‘n fotosessie terug is om na die foto\u2019s te kyk, moes ek hoor die fotograaf is gearresteer. Hy was al die tyd \u2019n reeksmoordenaar.\u201d<\/p>\n Haar boeke is vol Hollywood-karakters<\/strong>: aktrises, akteurs, regisseurs, deesdae selfs \u2019n rapper en \u2019n hip-hop-ster. Soms wil-wil \u2019n karakter jou aan \u2019n bekende herinner.<\/p>\n Maar natuurlik, vertel Collins, dis omdat sy haar karakters grond op regte, egte bekendes. \u201cEk is boesemvriende met Sidney Poitier en sy vrou, Johanna. Sy vertel vir my tonne stories. En ek hoor ook baie van die agter-die-skerms stories by motorbestuurders, grimeerkunstenaars en ander mense wat met die sterre te make het.<\/p>\n \u201cEk skryf oor regte mense, maar kamoefleer hulle so effens. Eintlik versag ek my karakters en hul kaperjolle heelwat – die goed wat werklik in Hollywood gebeur, is baie meer bisar,\u201d lag sy.<\/p>\n Is sy nie bang sy word betrap nie?<\/p>\n \u201cEk het \u2019n teorie dat mense in Hollywood nie lees nie. Hulle lees Vanity Fair en beskou hulle op grond daarvan as hoogs geletterd. Ek dink ek kan eintlik oor enigiemand skryf sonder om betrap te word.\u201d<\/p>\n Hoekom skryf sy so graag oor Hollywood? \u201cMense word geboei deur roem, mag en rykdom, en ek dink Hollywood is die een plek waar jy al drie saam kry.\u201d<\/p>\n Sy kan ook nie verstaan hoekom mense kla dat haar boeke skokkend is nie. \u201cIs dit omdat ek \u2019n vrou is wat oor seks en mans skryf? Een tydskrif het glads geskryf dat niemand beter oor seks op die agtersitplek van \u2019n Bentley kan skryf as ek nie.\u201d<\/p>\n Sy is glad nie skaam om te s\u00ea dat sy haar nie juis as \u2019n liter\u00eare skrywer beskou nie. \u201cDie belangrikste is dat ek mense na boekwinkels lok wat andersins nooit daar sou gewees het nie.<\/p>\n \u201cEk is \u2019n lid van die binnekring, maar kry dit reg om soos \u2019n buitestander daaroor te skryf. Ek wou nog nooit \u2019n liter\u00eare skrywer gewees het nie.\u201d<\/p>\n Ondanks di\u00e9 gebrek aan aspirasie, of dalk juis daarom, is die mooi vrou met die donker bos hare een van die w\u00eareld se topverkoper-skrywers<\/strong>. Daar is al meer as 400 miljoen eksemplare van haar 25 boeke in 40 lande verkoop. \u2019n Yslike 22 van haar boeke was al op die New York Times se lys van topverkopers.<\/p>\n Sy het op skool al begin skryf – teen vergoeding nogal. Haar skoolmaats kon nie genoeg kry van haar vuurwarm liefdesverhale nie en het haar betaal om aan te hou skryf.<\/p>\n Haar eerste boek, The World is Full of Married Men<\/em> (1968), het gou \u2019n internasionale topverkoper geword, waarskynlik vanwe\u00eb die eksplisiete seks in die boek en ook omdat sy die talle dubbele standaarde wat mans en vroue geld, oopgevlek het.<\/p>\n Ongelukkig kon Suid-Afrikaanse lesers die boek eers veel, veel later te lese kry, want dis destyds in Suid-Afrika (en selfs in Australi\u00eb) verbied weens die eksplisiete inhoud daarvan. Die Pienk Koningin van Romanse, Barbara Cartland, was uitgesproke in haar kritiek op Married Men: \u201cIt\u2019s a nasty book, filthy and disgusting.\u201d En boonop, het sy gekla, kon sy omtrent nie slaap nadat sy dit gelees het nie \u2026<\/p>\n Op aansporing van haar tweede man, Oscar Lerman, eienaar van \u2019n kunsgalery en die Tramp-nagklub, het Collins bly skryf, en talle treffers het gevolg – almal volgens die suksesresep wat lis, lus, glans, roem en soms selfs geweld insluit: The Stud<\/em>, Sinners<\/em>, The Love Killers<\/em>, The World is Full of Divorced Women<\/em>, The Bitch<\/em>, Lovers and Gamblers<\/em>, Chances <\/em>…<\/p>\n En toe kom die internasionale sensasie, Hollywood Wives<\/em><\/strong>, wat nie net die eerste plek op die New York Times se lys van topverkopers gehaal het nie, maar ook een van die gewildste TV-minireekse van ons tyd geword het.<\/p>\n Is daar nog \u201cHollywood wives\u201d in die moderne Hollywood? \u201cEk dink hulle wil almal in die voorste ry wees. Sigbaar, met ho\u00eb profiele uit eie reg. Nie besig om teepartytjies te hou nie. Hulle skryf, regisseer, verfilm draaiboeke, alles in \u2019n poging om meer gelykheid vir hulself te bewerkstellig.\u201d<\/p>\n Drie van haar boeke (The Stud<\/em>, The World is Full of Married Men<\/em> en The Bitch<\/em>) is vir die groot skerm verfilm, en Jackie het selfs haar hand gewaag aan \u2019n oorspronklike rolprentdraaiboek, Yesterday\u2019s Hero<\/em>.<\/p>\n Hoe het die draaiboekskrywery gebeur?<\/p>\n \u201cAaron Spelling wou destyds Chances<\/em> verfilm en in die TV-program die swart gesin deur ‘n wit gesin vervang. Toe s\u00ea ek vir hom \u2018I don\u2019t think so … \u2019\u201d<\/p>\n Jackie is die ma van drie dogters – Tracy, Tiffany en Rory – maar is onder lesers ook bekend vir \u2019n ander \u201ckind\u201d: Lucky Santangelo, die hoofkarakter in Chances<\/em> (1981), Lucky<\/em> (1985), Lady Boss<\/em> (1990), Vendetta: Lucky\u2019s Revenge<\/em> (1996), Dangerous Kiss<\/em> (1999) en Drop Dead Beautiful<\/em> wat pas verskyn het.<\/p>\n Is daar iets van Lucky in haar? \u201cNee, maar ek sien baie van Lucky in \u2019n klomp vroue om my. En nee, Lucky is nie \u2019n vroulike James Bond nie. Gee my krag!\u201d<\/p>\n Anders as in haar boeke, wat deurspek is van glans, sukses, liefdevolle gesinne, mans wat die grond aanbid waarop die heldinne loop, het hierdie heldin se lewe nie altyd soos \u2019n sprokie verloop nie.<\/p>\n N\u00e1 haar vrugtelose pogings om in Hollywood net so beroemd soos ousus Joan te word, is \u2019n ontnugterde Jackie terug Engeland toe. Glo pas n\u00e1 \u2019n affair met Marlon Brando.<\/p>\n Sy is kort daarna, in 1959, met Wallace Austin getroud, \u2019n stralerjakker met \u2019n dwelmprobleem. Hulle het saam \u2019n dogter, Tracy, gehad, maar is in 1963 geskei. Austin is in 1964 dood in sy motor aangetref, vermoedelik weens \u2019n oordosis dwelms. In 1966 is sy en Oscar getroud, en hulle was tot met sy dood in 1992 baie gelukkig saam. Hulle het twee dogters, Tiffany en Rory, gehad, en Oscar het ook haar oudste dogter aangeneem.<\/p>\n N\u00e1 sy dood het Collins haar hart en siel in haar werk gewerp. Sy glo aan goeie navorsing<\/strong>. \u201cEk glo nie daaraan om oor iets te skryf waarvan ek niks weet, of waaroor ek nie navorsing gedoen het nie. Ek wil graag my leser na vreemde plekke wegvoer en om dit te kan doen, moet ek navorsing doen.\u201d<\/p>\n Daarom reis sy ook graag. \u201cEk beskou elke besoek aan \u2019n plek as navorsing.\u201d<\/p>\n \u2019n Nuwe boek, vertel sy, is soos om \u2019n baba <\/strong>te h\u00ea. \u201cSkryf is nie maklik nie. Sommige mense wil \u2019n boek skryf, maar kan nie \u2019n storie bymekaarsit nie. Ek kan \u2019n storie bymekaarsit wat vir my \u00e9n my lesers interessant is. Ek is seker maar \u2019n gebore storieverteller. Daar is inspirasie oral om my. Ek kan \u2019n koerantartikel lees en \u2019n idee vir ‘n boek kry.\u201d<\/p>\n En hou sy van al haar karakters? \u201cEk raak regtig lief vir hulle, selfs vir die slegtes. Ek hou daarvan om tyd saam met hulle deur te bring. Hulle vertel my wat om te doen, en neem my saam op \u2019n dolle, wonderlike reis.\u201d<\/p>\n Sy skryf al haar boeke met die hand<\/strong>. \u201cVir Drop Dead Beautiful<\/em> was daar tweeduisend bladsye! Daarna tik my persoonlike assistent dit oor. Ek skryf seker so tien bladsye per dag. Ek begin elke oggend om halfses skryf en hou so vyfuur se kant op.\u201d<\/p>\n Daarna swerf sy op die Internet, of kyk sowat twee uur lank TV. \u201cEk is dol op nip\/tuck<\/em>, Prison Break<\/em> en Desperate Housewives<\/em>. O ja, ek eet sjokolade as ek voor die TV sit en as ek die dag regtig niks hoef te doen nie, kyk ek sommer heeltyd TV.\u201d<\/p>\n Sy dwing haarself om saans saam met haar vriende en vriendinne uit te gaan. \u201cAnders sal ek nooit grimering aansit nie.\u201d Sy hou van haar eie geselskap, en beskou haar as ietwat van \u2019n alleenmens.<\/p>\n En wat doen iemand wie se persoonlike fortuin in 2006 op 135 miljoen Amerikaanse dollar geskat is?<\/p>\n Sy gaan eet elke Saterdagmiddag by dieselfde plek, Neimann Marcus<\/strong>. \u201cDaarna dwaal ons eers deur die rakke met grimering, en daarna die juwele.\u201d<\/p>\n Sy en ousus Joan is goeie vriende, maar sien mekaar maar min. \u201cOnthou, ek woon in Los Angeles en Joan pendel tussen die suide van Frankryk en Londen.\u201d<\/p>\n Haar lewensfilosofie<\/strong>? \u201cAs jy jou drome wil bewaarheid, moet jy hulle najaag. En die beste manier om dit te doen, is nie om te droom oor hoe ryk jy gaan wees nie, maar om te bepaal waarvan jy regtig baie hou sodat jy dit kan doen.\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Noem die naam Jackie Collins en kyk watter reaksie jy kry. Haar bewonderaars sal dadelik vra of sy iets nuuts geskryf het, en haar kritici sal so effe neusoptrekkerig reageer. Want wie lees nou Jackie Collins? Blykbaar almal behalwe ek, […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":14275,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[675],"tags":[2306,2307],"class_list":["post-7660","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-bekendes","tag-jackie-collins","tag-vrou"],"acf":[],"yoast_head":"\n
\nJackie het later na hierdie verbintenis as \u2019n \u201ctragiese huwelik\u201d verwys. \u201cHy was regtig baie siek, manies-depressief. Maar \u2019n wonderlike mens vir wie daar weens depressie sterk dwelms voorgeskryf is.\u201d<\/p>\n