Ek dink jy is baie kortsigtig.\u201d My ma klits die pannekoekdeeg baie langer as wat S.J.A. de Villiers sou gelukkig maak.<\/p>\n
\u201cLos die kind, Annemarie.\u201d My pa laat sak sy koerant en kyk na my. \u201cJy vat nie vir Cobus terug as jy nie wil nie, Annemieke. As \u2019n man \u2019n streep het, het hy \u2019n streep.\u201d<\/p>\n
\u201cSjt! Hy gaan jou hoor, Michiel.\u201d<\/p>\n
\u201cHy stort, Ma.\u201d Ek kou aan my onderlip en vat nog \u2019n soetkoekie om in my tee te doop. \u201cEk dink nie hy wil my terugh\u00ea nie, Pa.\u201d<\/p>\n
Die klitser se spoed word n\u00f3g opgedraai. \u201cWaarom anders is hy hier!\u201d bulder my ma oor die oorverdowende gezjoer.<\/p>\n
\u201cMa, hy het net gevra of hy vir die volgende maand in die huis kan bly tot ons moet uittrek.\u201d<\/p>\n
\u201cEn toe s\u00ea jy nee!\u201d Sy skakel die klitser beslis af. \u201cDit was nou die ideale kans om hom te herinner aan die redes waarom hy in die eerste plek met jou getrou het. En dan kan jy aangaan met die lewe wat vir jou bedoel … \u201d<\/p>\n
\u201cM\u00f4re, Ma,\u201d groet die nuwe, gespierde, bruingebrande Cobus Mentz. \u201cAnna, Pa.\u201d<\/p>\n
Het hy sy tande laat wit maak? Ek voel my o\u00eb vernou terwyl ek hom bekyk. Pierewaaier. Ek vertrou hom so ver ek kan spoeg, en dit is nie baie ver nie. \u201cM\u00f4re. Ek het jou laaste klere gebring. Dit is nog in die kar, ons kan dit nou gaan haal.\u201d<\/p>\n
Die kalm uitdrukking wat die boeddhas op Cobus se gesig geplak het, verstrak nie. \u201cEk wil jou help om die huis op te pak, Anna. Ons kan behoorlik mediteer oor ons lewe saam. Die goeie dinge herleef. Ons moet afsluiting kry voor \u2019n nuwe begin.\u201d<\/p>\n
Voor ek kon keer, rol ek my o\u00eb. \u201cSpaar my jou nuutgevonde insigte, Cobus. Alles in die huis is so te s\u00ea opgepak.\u201d Ek staan op, die soetkoekie skoon vergete. \u201cJulle sal my moet verskoon. Ek begin oorm\u00f4re werk en ek het nog \u2019n paar goedjies om te doen.\u201d<\/p>\n
\u201cWat verwag hy?\u201d tier Lian\u00e9. \u201cDat jy hom met ope arms en wyd gespreide bene gaan verwelkom?\u201d Dit voel asof die hele Capital Craft vir \u2019n oomblik ophou asemhaal om na ons te kyk.<\/p>\n
Barend lag so dat hy aan sy bier stik. \u201cOnthou asseblief dat ek in prentjies dink, Lian\u00e9.\u201d Dan fokus hy op my. \u201cVerstaan ek reg? Het hy die afgelope tyd by jou ma\u2019le gebly?\u201d<\/p>\n
Ek knik en skud my kop. \u201cMy pa was natuurlik gereed om hom met die vuiste by te dam, maar my ma hoop desperaat dat ons ons louwarm liefde hervat en dat die vernedering van die egskeiding alles net \u2019n leuen was.\u201d<\/p>\n
\u201cNo ways vat jy daai man terug,\u201d gooi Nosiswe \u2019n stuiwer in die armbeurs. \u201cDit sal wees soos om nou vir jou \u2019n Ford Kuga te gaan koop.\u201d<\/p>\n
\u201cEk dink regtig nie dat hy my wil terugh\u00ea nie, hoor. Hy wou maar net die paar sent spaar wat \u2019n gastehuis hom sou kos.\u201d<\/p>\n
\u201cWell, the man is fearless. Is hy nie bang jou pa gooi Domestos in sy kos of iets nie?\u201d<\/p>\n
Ek hoor myself lag. Iets wat ek deesdae al meer doen. \u201cMy pa is \u2019n praktiese man. As Cobus siek is, sal hy nie kan werk nie en as hy nie werk nie, sal hy nie die onderhoud kan betaal nie.\u201d<\/p>\n
Barend maak groot o\u00eb. \u201cWat word van die w\u00eareld, meisies?\u201d<\/p>\n
Iemand tik op my skouer en ek draai om. \u201cXander?\u201d Klap-deur-in-gesig-toe-Xander. Cobus-se-vriend-Xander. Nee. Aarde sluk my in.<\/p>\n
\u201cHaai, Annemieke. Ek, wel, ek wou maar net hoor of jy al gedink het oor die uitnodiging? Ek weet ek en Cobus is p\u00ealle, maar ek het hom gebel en gevra of hy \u2019n probleem daarmee sal h\u00ea as ek jou uitneem. En … \u201d<\/p>\n
Lian\u00e9 klap haar hande triomfantlik saam. \u201cEn toe kom hy heelpad van die verre Ooste af om Annemieke terug te wen.\u201d Sy kyk op na Xander. \u201cBaie dankie Xander, ons verstaan nou almal die situasie baie beter. En Annemieke het nou net vir my ges\u00ea dat sy baie graag saam met jou sal wil gaan eet, n\u00e8 Anna?\u201d<\/p>\n
Ek gaap soos \u2019n vis op dro\u00eb grond. Ek kyk om my rond. Capital Craft voel skielik soos Alcatraz, geen uitkomkans nie. Xander kyk na my met hoop in sy o\u00eb. \u201cE, oukei?\u201d kwaak ek.<\/p>\n
\u201cAfgespreek! M\u00f4reaand? Ek kom laai jou so sewe-uur op.\u201d<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Kobus, terug van vakansie, kom bly weer in hul huis tot die dag van die trek. Annemieke is glad nie be\u00efndruk nie! Deur Bernette Bergenthuin. Foto ter illustrasie: Pixabay<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":72340,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[15259,15261,43452,3476],"tags":[1518,4119,14246],"class_list":["post-72335","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-caxton","category-use-all-images-and-text","category-lees","category-ontspanning","tag-kortverhaal","tag-vervolgverhaal","tag-annemieke-mentz"],"acf":[],"yoast_head":"\n