<\/p>\n
Ek luister hulle so. Di\u00e9 wat kerm, kla, sug en steun. Want volgende week begin die vierde kwartaal: besige kinders, besiger ma\u2019s, besigste huishoudings … Dagboeke, lysies, spertye – op die yskas, langs die bed. Dis daardie tyd van die jaar \u2013 twaalf weke dan is dit Kersfees. Twaalf weke waarin daar \u2019n hele jaar se werk moet klaar. Twaalf weke dan is 2016 net n\u00f3g \u2019n jaar.<\/p>\n
Twaalf weke …<\/p>\n
In di\u00e9 harwar blink hul o\u00eb \u2013 twee vroue in my lewe. Hul lewe is een van deernis en dankbaarheid. Want di\u00e9 jaar, terwyl die res van ons van skoolvakansie tot skoolvakansie oorleef, kerm, kla, sug en steun, is elke dag \u2019n nuwe avontuur. \u2019n Dag waarop hul al jare wag; \u2019n dag waarop hul die kinders in hul huis stywer vashou, lief en liewer het. \u2019n Dag waarop hul mekaar leer ken. \u2019n Dag waarop ander se kinders hulle s\u2019n word.<\/p>\n
Want di\u00e9 jaar, in 2016, het hul droom om \u2019n kind \u2019n huis en hawe te gee \u2019n werklikheid geword.<\/p>\n
Ter wille van hulle en hul kinders kan ek nie te veel s\u00ea nie. Wat ek wel wil s\u00ea, is dat ek in bewondering kyk en luister. Hoe natuurlik die lewe aangaan, hoe die basiese die belangrikste word. \u2019n Skoon lyfie, die regte kos, \u2019n warm bed, \u2019n roetine, elke dag se daar wees, \u2019n Mamma en Pappa wat my<\/em> Mamma en Pappa is. Liefde, en dit in oorvloed. Vir altyd.<\/p>\n Deernis en dankbaarheid.<\/p>\n Dan luister ek na myself, en soms na die ma\u2019s om my heen. Skaam jou, tik ek myself oor die vingers as ek die dagboek beloer, kyk hoe my kinders se lewens rigting kry en in die proses my eie lewe uitdaag om \u2019n tweede, derde en selfs vierde plek in te neem.<\/p>\n Ek kry skaam oor my seun wat so graag met my wil praat dat hy sy vraag op \u2019n wit bord skryf en voor my hou terwyl ek die soveelste na-ure oproep van die kantoor beantwoord sonder om hom \u2019n kans te gee om te vra wat hy so graag wil vra. Ek betrap myself dat ek aan ander goed dink as my dogter opgewonde \u2019n nuwe haarstyl kom wys wat sy met haar sewejarige vingertjies op Barbie se kop bewerk het.<\/p>\n Waar\u2019s die deernis en dankbaarheid?<\/p>\n Dis daar, dink ek later tussen slaap en wakker as ek eindelik tot stilstand kom in die bed waaroor ek al van vroegmiddag af droom. Dis daar. Belowe dan vir myself:<\/p>\n Twaalf weke dan is dit Kersfees. Di\u00e9 jaar gaan ek lysieloos leef. Minder dae en ure tel. Probeer rek wat ek kan rek om volsinne met my kinders te praat. Omdat ek hulle van kleintyd af het. Met deernis, en dankbaarheid.<\/p>\n Tot ons weer gesels, Blogger Mar\u00ed Lategan blog vandeesweek oor deernis en dankbaarheid.<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":60094,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[682,3476],"tags":[1835,3378],"class_list":["post-60090","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blogs","category-ontspanning","tag-blogger","tag-fiksie"],"acf":[],"yoast_head":"\n
\nMar\u00ed<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"