“Why didn\u2019t you stop that man? He stole my bag!<\/em>” praat ek hard met die voetganger toe ek by hom kom.<\/p>\n “Oh, Madam<\/em>” is al reaksie.<\/p>\n “Iemand het my handsak gegryp en my foon is weg!” snikhuil ek vyf minute later in my man se arms.<\/p>\n “Het jy seergekry?”<\/p>\n “My foon is weg!”<\/p>\n “Is jy ok?”<\/p>\n “My foon is weg!”<\/p>\n “My vrou, die foon is niks. Is jy seker jy is ok?”<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Op pad polisiestasie toe, ry ons om die blok om te kyk of my handsak nie dalk \u00earens l\u00ea nie. Ook natuurlik om die verdagte met vuilwit valhelm op\u00a0\u2019n donkerrooi motorfiets te soek. Ja, toemaar, ek weet …<\/p>\n Op die polisiestasie se stoep is\u00a0\u2019n versameling flenterstoele en, les bes,\u00a0\u2019n yslike waterfiltreersisteem wat seker een of ander tyd in die laaste tien jaar \u00earens gekonfiskeer is en nou staan en vergaan. Binne is dit donker, beknop met baie mense. Weet nie of hulle polisie, onskuldiges of under cover<\/em> agents<\/em> is nie. Ons verduidelik ons saak aan die enigste uniform in die plek. My man praat duidelik, geduldig, in kort sinne. Die uniform simpatiseer so effens, draai om en soek op\u00a0\u2019n lessenaar rond. Kry\u00a0\u2019n vuil, omkrulbladsy boek, maar besluit klaarblyklik daarteen en tel \u2019n papier op. Begin weer op die lessenaar rondsoek, daarna in sy broek- en hempsakke. Dit blyk dat\u00a0\u2019n pen ontbreek. My man bied syne aan en ook sommer om self alles mooi neer te skryf, wyse man wat hy is. Terwyl my man aan die polisiekant van die toonbank is, begin\u00a0\u2019n vrou skuins agter my hier oor die toonbank praat. Ek wil eers vies word omdat sy nou my polisieman se korterige aandagspan verdun, toe ek besef dat sy by hom verby, agtertoe praat. D\u00eds toe ek die traliedeur regs agter in die hoek oplet.\u00a0\u2019n Donker vertrek met\u00a0\u2019n hele paar mans in, twee staan soos tipiese gevangenes aan die tralies en vashou en dis met een van hulle wat die vrou langs my\u00a0\u2019n gesprek voer.\u00a0\u2019n Tou kruis en dwars binne gespan hang vol wasgoed. Ten minste kan die gevangenes nie van verveling kla nie, want die daaglikse kom-en-gaan in\u00a0\u2019n polisiekantoor moet interessant wees.<\/p>\n Nadat my man klaar geskryf het, word ons na \u2019n aangrensende gebou gestuur om \u2019n verklaring af te l\u00ea. Ek en my man kyk vir mekaar en ek kan sien hy dink dieselfde as ek: \u201cWat het ons dan nou net gedoen?\u201d<\/p>\n In di\u00e9 gebou is \u2019n menigte lessenaars en stoele in \u2019n kleinerige vertrek ingeprop en vind ons die damespeurder. Weer vertel ons alles en skryf \u00e9k hierdie keer alles mooi duidelik neer. Hopelik vind een van die papiere die weg na \u2019n amptelike l\u00eaer?<\/p>\n Die volgende oggend vyfuur bel my pa ons wakker om \u2019n Ghana-telefoonnommer te gee wat ons moet skakel. Die dief het die vorige aand deur my kontakte geblaai en die enigste Afrikaans wat vir hom sin gemaak het, was Mamma. Hy weet toe te vertel dat hy\u00a0 nie geweet het dat hy \u2019n gesteelde item koop nie en voel sleg, of iets. Gmf! Ons kan die foon by hom terugk\u00f3\u00f3p \u2013 natuurlik.<\/p>\n Ek \u00eds verknog aan my foon. Die hoofrede is dat dit \u2019n Kersgeskenk van my man was drie jaar gelede. Verder is dit natuurlik d\u00ede manier van vinnige, daaglikse kontak hou met my liefste mense. Na \u2019n week se heen-en-weer met die krimineel se\u00ebvier sy rasionele vrees dat ons met die polisie vir hom op die afgespreekte plek sal wag en misluk verdere onderhandelings. Die volgende naweek se\u00ebn my man my met \u2019n nuwe foon en is ek met \u2019n lied in my hart weer terug op die lugwe\u00eb na \u2019n bedro\u00eb week.<\/p>\n As iemand \u00earens langs die pad dalkies \u2019n slimfoon met liggroen oortreksel probeer smous \u2013 koop dit asseblief en bel maar vir Mamma \u2013 sy sal my laat weet.<\/p>\n <\/p>\n En daar steel \u2019n motorfietsdief Jacquelene Botha se handsak van haar skouer af in Accra, Ghana, waar sy en haar man woon. Hier is die verhaal, beskryf met Jackie se kenmerkende sin vir humor. Foto’s verskaf. <\/p>\n","protected":false},"author":21,"featured_media":58131,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[682],"tags":[35,158,4155],"class_list":["post-58125","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blogs","tag-blogs","tag-reis","tag-ghana"],"acf":[],"yoast_head":"\n![\"motorfietsdief!-in-ghana-groen](\"https:\/\/novanews.co.za\/rooirose\/wp-content\/uploads\/2016\/09\/groen-foon.jpg\")
<\/p>\n![\"Jackie](\"https:\/\/novanews.co.za\/rooirose\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/Blog-foto.jpg\")
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"