Op sewe en \u2019n half loop my dogtertjie deesdae met \u2019n kop propvol lukrake vrae rond. Van die gunstelinge die laaste tyd, is: \u201cMamma, is dit lekker om \u2019n grootmens te wees?\u201d en \u201cMamma, is dit lekker om \u2019n kar te kan bestuur?\u201d<\/p>\n
Afhangende natuurlik van hoe vlot die oggendroetine verloop en die skoolverkeer vloei, word hierdie vrae in wisselende grade van entoesiasme beantwoord. \u2019n Mens wil hulle darem ook nou nie heeltemal afskrik van die idee van grootmenswees nie \u2013 dit is nou ook nie asof enigiemand iets aan grootword kan doen nie.<\/p>\n
Dit het my laat terugdink aan die einde van my graad 1-jaar toe ek sewe geword het. Ek was in die hospitaal om my mangels te laat uithaal. In die spierwit hospitaalbed het ek vir die eerste keer soos \u2019n grootmens gevoel \u2013 ongetwyfeld omdat die verpleegsters in hulle kraakwit uniforms my soos \u2019n grootmens l\u00e1\u00e1t voel het omdat ek nie (t\u00e9 veel) huil nie.<\/p>\n
Daardie vakansie het ek besluit ek wil \u2019n polisievrou word, want \u2019n uniform wou ek dra, maar vir siek mense verpleeg en naalde en bloed het ek sowaar nie kans gesien nie. En, polisievrou-wees sou my die kans gee om my twee grootste grootmenswees-wense te kombineer: Ek sou boewe vang en \u2019n motor bestuur om boewe te gaan vang.<\/p>\n
Toe die seer mangellose keel gesond is, het ek smiddae na skool en naweke in my selfgeprakseerde Die Swartkat-pak die erf en buurt patrolleer om reg en geregtigheid te laat geskied. Na \u2019n week of drie was dit egter duidelik dat ons bure redelik beskaafd is en die naaste wat ek aan boewery gekom het, was my eie gesin wat die buurman se oorhang-vye by die tuinmuur gepluk het. O, en die wulpse blonde buurtannie skuins agter ons wat gedink het niemand sien haar in haar agterplaas as sy egalig en sonder lyne probeer tan<\/em> in die middagson nie.<\/p>\n Laat in die laerskool met \u2019n hele rits kampe as Voortrekker-drawwertjie agter die blad, was ek vas oortuig dat ek na die Vrouele\u00ebrkollege op George sou gaan om \u2019n army<\/em>-vrou te word. Die bruin uniform was weliswaar nou nie so elegant soos die blou polisieklere nie, maar ek het van kleuterdae af nogal daarvan gehou om in my pa se bruin sak rond te snuffel en te kyk hoe ver ek kan hardloop met die groot bruin stewels aan. \u2019n Weeklange oorlewingskamp in die hoogsomer in die Wes-Transvaal in \u2019n stowwerige bruin tent met net twee blitsige geleenthede om onder die stort te spring, later, het ek di\u00e9 lawwe idee van boendoes invaar in \u2019n bruin uniform, saam met die stof en dergelike bosdinge uit my hare en toekomsplanne gesjampoe.<\/p>\n Die motorbestuurdroom het intussen vlerke gekry en vroeg in die ho\u00ebrskool het ek myself in \u2019n lugwaardinuniform gesien reis na verre bestemmings. Dit sou mos die perfekte oplossing wees om my reisdrome te verwesenlik! Ek het alles gelees wat ek in die hande kon kry oor di\u00e9 beroep en het telkens vasgehaak by \u2019n klein detail: Lugwaardinne moes in die jare negentig 1.7 meter lank wees. Ek onthou hoe ek elke keer as die L.O.-juffrou ons meet, angstig na die merkie teen die muur gestaar het. Ek is elke keer 2 cm t\u00e9 kort gemeet. Ook seker maar goed, want sowat \u2019n dekade later toe ek vir my wittebrood oorsee geneem is, het ek in \u2019n hopelose bondeltjie vliegvrees die vlugure afgetel.<\/p>\n Teen middelho\u00ebrskool het my entoesiasme oor uniform-dra vanselfsprekend begin taan en ek het opsies soos sielkundige en tydskrifjoernalis oorweeg. Dan kon ek my eie elegante werksdrag bepaal en hopelik handsakke vol geld verdien om di\u00e9 nuutgevonde liefde vir mooi klere en ander mooihede in stand te hou.<\/p>\n Na skool het die paadjie min of meer in s\u00f3 \u2019n rigting geloop en met hoofvakke Sielkunde, Frans en Afrikaans & Nederlands was ek in my geestesoog besig om die leertjie na my droomberoep met studentetekkies te klim.<\/p>\n Toe ontmoet ek in my tweede jaar die man van my grootmeisiedrome. En, na \u2019n jaar by uitgewer in die Kaap, trou ons en ek trek na \u2019n klein dorpie op die platteland en my grootmensberoepplanne verander. Ek moes werk skep deur vryskut-vertaling en tuisteskep en na \u2019n paar jaar as koerantverslaggewer vir \u2019n plattelandse weekblad, het ek gou besef joernaliswees is nie heeltemal wat ek in gedagte het nie. My liefde vir tale en mense en mooimaak soek \u2019n meer kreatiewe uitlaatklep.<\/p>\n Die geboorte van ons kinders het die loopbaandrome verder laat halt roep en op \u2019n dag toe my tweejarige seuntjie en sy babasussie so vir mekaar sit en giggel, het ek besef: Grootmenswees is nie wat mens verwag as jy sewe jaar oud is nie. Niemand kan die verantwoordelikheid om \u2019n huis en gesin finansieel en emosioneel aanmekaar te hou vir \u2019n sewejarige verduidelik nie.<\/p>\n Ja, dis lekker om groot te wees en motor te bestuur en (sommige van) die re\u00ebls te maak, maar wat \u2019n mens nie besef as jy sewe is en jou hele toekoms voor jou l\u00ea nie, is dat die verantwoordelikhede van grootmenswees dikwels die \u201ceendag, as ek groot is\u201d-dinge opsyskuif en in \u2019n blik druk.<\/p>\n Maar, dalk l\u00ea die geheim juis daarin om die \u201ceendag, as ek groot is\u201d-drome met die huidige grootmensdinge te versoen? Dit is seker die moeite werd om te probeer. Ek wil probeer onthou wat my opgewonde gemaak het oor \u201ceendag\u201d en kyk of ek nie wel plesier daaruit kry om daardie dinge nou te kan, mag en moet doen nie.<\/p>\n Ek wil agter die motor se stuur inskuif en dankie s\u00ea dat ek so bevoorreg is om \u2019n motor te kan bestuur – al is die skoolverkeer h\u00f3\u00e9 druk. Ek wil vanmiddag die nie-so-blink-nie kombuisvloer vir eers ignoreer en na huiswerk saam met my kinders in hulle \u201copdress\u201d-boks krap en Die Swartkat en \u2019n polisievrou en \u2019n army<\/em>-vrou en \u2019n tydskrifjoernalis wees en saam met hulle speel ons is groot. Want, dalk, net d\u00e1lk behou hulle s\u00f3 hulle drome vir eendag as hulle groot is.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Op sewe en \u2019n half loop my dogtertjie deesdae met \u2019n kop propvol lukrake vrae rond. Van die gunstelinge die laaste tyd, is: \u201cMamma, is dit lekker om \u2019n grootmens te wees?\u201d en \u201cMamma, is dit lekker om \u2019n kar […]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":55061,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[682],"tags":[4396,35,2299],"class_list":["post-55059","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blogs","tag-ontspanning","tag-blogs","tag-ina-genade"],"acf":[],"yoast_head":"\n