![\"Wilma-de-Bruin\"](\"https:\/\/novanews.co.za\/rooirose\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/Wilma-de-Bruin-383x600.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Daar is min posisies wat Wilma de Bruin, bekende vryskutjoernalis, nog nie in haar 43 jaar in die mediabedryf beklee het nie: van koerantverslaggewer, tydskrifjoernalis, sub-redakteur, vertaler en redakteur tot publisiteitsbeampte vir 12 Suid-Afrikaanse rolprente, onder meer die ikoniese The Gods Must be Crazy<\/em>. Sy was ook medestigter van die Pendoring-reklametoekennings en was 14 jaar lank by die toekennings betrokke. Wilma is deur die jare al verskeie kere vir haar werk bekroon, en skryf nog gereeld vir \u2019n paar publikasies.<\/p>\n Op 63 is sy steeds die toonbeeld van georganiseerdheid, lewenslus en \u2019n gesonde belangstelling in die w\u00eareld om haar. Sy is steeds in aanvraag by talle publikasies en van permanent aftree, is daar nie sprake nie.<\/p>\n \u201cDit bly vir my opwindend en stimulerend om oor besielende mense, mooi plekke en aktuele dinge te skryf.\u201d<\/p>\n En, s\u00ea Wilma, jy moet nooit dink jy is te oud om te leer nie! \u201cMaar met die mediaw\u00eareld wat besig is om ingrypend te verander en jong en dinamiese talent- volles wat die mark toenemend betree, moet jy besef daar gaan \u2019n tyd kom om terug te staan.\u201d<\/p>\n Sy s\u00ea sy dink nie juis oor die jare nie. \u201cOuderdom is \u2019n kopding. Dit pla my nie om ouer te word nie, ek probeer doodgewoon my lewe soos altyd leef. Ek zoom<\/em> ook nie in op wat dalk om die hoek l\u00ea en wag nie, en ook nie op die plooie, velvlekke en groter rondings wat mettertyd kom nie. Di\u00e9 verdoesel jy maar na jou beste vermo\u00eb.\u201d<\/p>\n Sy het haar vyftigste \u00e9n sestigste verjaarsdag \u201cdawerend gevier\u201d, en sal ook haar sewentigste vier \u201cas ek dit gegun word en nog gesond genoeg is. Elke dekade is \u2019n mylpaal, stof tot dankbaarheid dat jy meer kon beleef en ervaar\u201d.<\/p>\n Leef sy anders as toe sy jonger was? \u201cNee, ek benader die lewe eintlik maar nes toe ek in my dertiger- en veertigerjare was: ek werk hard, kuier graag saam met my gesin en vriende, lees baie en luister aandagtig. Ek wil graag op die hoogte van sake bly, en ek en my man, Rudi, geniet dit om saans oor die nuus van die dag te gesels en menings uit te ruil. Hy is ook vir my \u2019n goeie klankbord.\u201d<\/p>\n Haar kleinkinders help ook om haar jonk te hou. \u201cDis straks die wonderlikste kompensasie van die ouderdom: om saam met hulle mylpale in h\u00fal lewe te kan beleef is goud werd.\u201d<\/p>\n Sy is wel \u201cdeeglik bewus\u201d van verganklikheid en van die genade van goeie gesondheid.<\/p>\n \u201cEk besef maar alte goed dat alles in \u2019n breukdeel van \u2019n sekonde kan verander. Daarom probeer ek die tyd benut wat my gegun word. Ek geniet dit om saam met my vriendinne te kuier, en is lid van \u2019n aktiewe, sosiale stokvel van vier wat onsself \u2013 oud ofte nie – die Darling Daisies<\/em> noem. Ons het ook \u2019n lekker vriendekring wat daarvan hou om saam te kuier, naweke saam weg te breek of saam vakansie te hou.\u201d<\/p>\n Wilma glo dis belangrik om aktief te bly. \u201cEk het eers laat in my lewe begin tennis speel, maar geniet dit nog baie. Ek speel weliswaar in die \u2018huisvroueliga\u2019 maar dis lekker oefening sonder dat ek stokflou word. Ek stap ook graag, so twee, drie keer per week, en het vir my \u2019n klompie roetes met \u2019n paar stywe opdraan-des in die omgewing uitgewerk. Dit help om die skarniere geolie te hou en die kop skoon.\u201d<\/p>\n Wanneer sy nie werk nie, maak sy graag koffietafelfotoboeke, wat ook sommer \u2019n manier is om haar duisende foto\u2019s te orden en uit te stal. Sy vroetel ook graag in haar groot tuin, en musiek en reis is n\u00f3g groot liefdes.<\/p>\n Het sy \u2019n motto? \u201cCarpe diem! En vergewe, vergeet en gaan voort met die lewe. Ek fokus op die positiewe en hou my met inspirerende, motiverende dinge besig. En vermy negatiewe mense en situasies wat jou onnodig sinies maak en nutteloos laat voel.\u201d<\/p>\n <\/p>\n Wouter het as skoolseun in die destydse Suidwes-Afrika net een begeerte gehad: om klassieke musiekprogramme op radio aan te bied. Nou, meer as vyf dekades later, leef hy steeds hierdie droom uit.<\/p>\n Wouter het n\u00e1 \u2019n graad in radiowese aan die Universiteit van Kaapstad by die SAUK aangesluit en sedertdien by verskeie radiostasies gewerk. Toe hy by Beeld gewerk het, het hy deeltyds uitgesaai. Ons het ook baie jare na sy radio-kommentaar vanaf Wimbledon geluister.<\/p>\n Die ATKV het hom verlede jaar vir sy lewensbydrae tot die uitsaaiwese vereer.<\/p>\n Hy vertel laggend dat hy n\u00e1 sy aftrede \u2019n maand lank by die huis gebly het. \u201cEk het alles gedoen wat ek gedink het ek wil doen, soos om na al my CD\u2019s te luister, die boeke te lees waarvoor daar nooit tyd was nie en om my kaste reg te pak. Maar n\u00e1 \u2019n maand was ek s\u00f3 verveeld. Toe gaan vra ek vir Terrance April, programbestuurder by RSG, of ek net iets daar kan kom doen.\u201d<\/p>\n Hy het aanvanklik dokument\u00eare programme en musiekreekse vir RSG gemaak, en toe is hy gevra om U Eie Keuse en Klassieke Keuse aan te bied. \u201cDit was s\u00f3 \u2019n groot eer. U Eie Keuse is reeds sedert 1945 op die lug \u2013 ek het dit altyd saam met my ouma geluister, en dis waar my belangstelling in radio begin het.\u201d<\/p>\n Sedert 2010 bied Wouter Dis Opera aan en volgens Magdaleen Kr\u00fcger, stasiebestuurder van RSG, is daar min mense met Wouter se musiekkennis en kundigheid.<\/p>\n Wouter het tot twee jaar gelede nog ligatennis gespeel maar n\u00e1 \u2019n rugoperasie opgehou. Hy mis nie sommer \u2019n tenniswedstryd op TV nie en het verlede jaar weer op Wimbledon gaan tennis kyk. Rugby is nog \u2019n groot liefde, vertel die \u201chartstogtelike Blou Bul\u201d.<\/p>\n Hoe hou hy sy kop jonk?<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Wouter en sy jare lange vriendin Verna Vels en hul vriend Bill Sharp het tot kort voor haar dood elke Vrydagoggend \u2019n kunsfliek gaan kyk. Hy reis ook graag en sou hierdie Pase weer die Salzburgse Musiek-fees bywoon.<\/p>\n \u201cEk was ook al dikwels in New York, net vir die teaters \u2013 elke middag \u2019n ander Broadway-vertoning, en saans is dit opera.\u201d<\/p>\n Wouter het al longkanker en baie intensiewe chemoterapie oorleef. \u201cDit was baie erg, maar gelukkig vee jou geheue mos die negatiewe dele uit. Nou is ek al nege jaar jubelend in remissie!\u201d Sy benadering tot beproewinge is eenvoudig: \u201cJust get over it.\u201d Hy glo goeie gene speel \u2019n rol, maar dat jou ingesteldheid bepaal hoe jy oud word.<\/p>\n Die res skryf hy toe aan \u201cgenade, goeie gewoontes en matigheid in alles\u201d.<\/p>\n Is daar iets van die moderne era wat hom koud laat? \u201cSosiale media. Ek kan nie gebodder wees nie. Ek lees veel eerder \u2019n boek en luister musiek.\u201d<\/p>\n <\/p>\n Toe Margaret in 1969 haar posbus in Kaapstad oopmaak, was daar \u2019n brief wat haar w\u00eareldwyd gevolg het: van die Rooi Kruis-kinderhospitaal in Kaapstad na Londen, waar sy \u2019n onderwyseres was, na Zambi\u00eb, waar sy n\u00e1 haar tweede troue gaan woon het, en terug na Kaap-stad, waarheen sy en haar gesin toe verhuis het.<\/p>\n Die brief was van dr. Vera B\u00fchrmann, \u2019n bekende kindersielkundige, wat wou hoor of Margaret kans gesien het om \u2019n skool vir ses outistiese kinders in Kaapstad te begin.<\/p>\n So het eers die Vera-skool vir Outiste in Kaapstad (1970) en die Unica-skool vir Outiste in Pretoria (1981) ontstaan. Nou, 46 jaar n\u00e1 daardie brief, word Margaret steeds beskou as een van die w\u00eareldkenners oor outisme, \u2019n toestand waaroor daar steeds meer vrae as antwoorde bestaan.<\/p>\n Ons ontmoet mekaar op haar drie weke lange besoek aan die hoofkantoor van Outisme SA in Johannesburg. Hierna gaan sy KwaZulu-Natal toe vir werk daar. Sy reis ook oorsee vir haar werk, en was in 2013 een van die hoofsprekers op \u2019n internasionale konferensie in Koeweit oor outisme. Sy lei ouers en onderwysers op in verskeie aspekte van outisme, onder meer die Makaton-program wat ontwikkel is om met outiste te kommunikeer. \u201cEk m\u00f3\u00e9t werk, want die nood is so groot!\u201d<\/p>\n Sy werk minstens sewe maande van die jaar, en s\u00ea dit help ook om haar karige pensioen aan te vul. \u201cOmdat ek \u2019n Brit is en uitgesproke oor apartheid, het die destydse regering gesorg dat ek nooit \u2019n permanente aanstelling as skoolhoof kry nie. Ek het dus nie voordele soos pensioen nie.\u201d<\/p>\n Hoewel sy \u2019n opgeleide sielkundige is, is sy in haar hart \u2019n onderwyseres. \u201cDit gaan vir my oor die kinders en hul spesiale behoeftes. Ek werk ook gratis wanneer daar werklik nood is.\u201d<\/p>\n Margaret het die lyf en skynbaar ook die stamina van iemand veertig jaar jonger as sy. \u201cEk het my lewe lank daaraan geglo om fiks te bly. Ek swem daagliks as ek kan, ook wanneer ek reis, en doen die afgelope veertig jaar elke dag joga. Dis belangrik om regdeur jou lewe na jou gesondheid om te sien. Niks werk reg as jy oud is nie, maar benut dit wat jy het. Ek is lief vir groen groente, maar eet nie vrugte nie, en ek gooi olyfolie oor byna alles wat ek eet \u2013 ek glo dit help baie om my gesond te hou. Ek vermy koring en suiwel, want dit akkordeer nie met my nie.\u201d<\/p>\n Balans is vir haar belangrik. \u201cDie behoeftes van kinders soos di\u00e9 kan jou dreineer en daarom het ek nog altyd seker gemaak dat ek \u2019n lewe buite my werk het. Ek is mal oor kos en kook graag, en is dol op die teater. Gereelde kort vakansies is noodsaaklik, want wanneer jy net heeltyd werk, raak jy al onproduktiewer – al werk jy hoe hard.\u201d<\/p>\n Margaret het vier kinders grootgemaak: twee biologiese kinders en twee stiefkinders. \u201cAl vier is my kinders en is baie onder-steunend. Hulle deel ook my passie vir my werk.\u201d<\/p>\n Sy skryf haar op en wakker geaardheid toe aan \u2019n paar dinge. \u201cDalk is dit gene, want my een ouma het 94 geword. Ek glo \u2019n sin vir humor help ook \u2013 ek is vrolik en positief gebore, en sien nog altyd die blink kant van alles raak. Dis net hoe ek is. Onthou ook: aftrede beteken nie jy moet ophou leef nie.\u201d<\/p>\n Haar lewe was nie altyd maklik nie, maar ook hieroor is sy filosofies.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Di\u00e9 ingesteldheid het waarskynlik baie gehelp toe sy \u2019n paar jaar gelede op die strand inVishoek, waar sy woon, aangeval en byna doodgewurg is. Haar hart is weens die suurstoftekort permanent beskadig. \u201cAanvanklik was ek woedend oor wat met my gebeur het, tot ek besef het dat ek gelukkig is om te leef.\u201d<\/p>\n Sy het n\u00e1 die aanval terapie gekry en vermy glad nie die strand nie. \u201cEk is nou net baie meer bewus van wat om my aangaan.\u201d<\/p>\n <\/p>\n Dis nie almal wat reuse- moderne skilderye kan skilder nie. Tog is dit presies wat Hannatjie op negentig nog vir haar laaste groot uitstalling gedoen het.<\/p>\n As skilder was sy haar tyd ver vooruit. In \u2019n tyd toe min vroue verder studeer het, het Hannatjie kuns kom studeer in Johannesburg, w\u00earelde verwyder van haar grootwordjare op die familieplaas naby Greylingstad. N\u00e1 haar opleiding aan die Johannesburg School of Art, het sy \u2019n ruk lank skoolgehou voordat sy in 1948 met Koos van der Wat, \u2019n ginekoloog, getroud is. Hulle het drie kinders: Marianne Fassler, die bekende mode-ontwerper, en haar tweelingbroer Johan, ook \u2019n ginekoloog. Kosie, die jongste, is \u2019n oogkundige.<\/p>\n Haar werk was deurentyd in groot aanvraag onder kuns-kenners en galerye. Plaaslike eer was daar min, maar die Brasiliaanse Akademie vir Skone Kunste het haar in 1994 vereer met \u2019n Honoris Causa en in 1997 met \u2019n Grande Medalha da Honora, hul hoogste eerbewys.<\/p>\n \u201cMan, jy moet jou nie doodskrik vir ouderdom nie. Dis net \u2019n getal,\u201d vertel sy oor \u2019n keurige middagete wat sy voorberei het. \u201cEk dink nie oor ouderdom nie en praat nie daaroor nie. Ek dink net aan wat ek nog alles vandag moet doen. D\u00eds die geheim van aktief wees as jy ouer word: stel elke dag vir jou doelwitte.\u201d<\/p>\n Haar lewe is interessant, daarvoor sorg sy. \u201cOns kinders woon naby ons en loer daagliks in. Ek is ook gese\u00ebn met wonderlike kleinkinders en agterkleinkinders, en het heelwat vriendinne, baie van hulle jonger as ek. Jy is baas van jou lewe en as jy eensaam is wanneer jy oud is, dink ek jy het \u2019n groot aandeel daarin.<\/p>\n \u201cKoos glo ook aan \u2019n aktiewe lewe en het tot twee jaar gelede – op negentig – nog weekliks vir Johan met operasies bygestaan. Ons was nie bang vir aftree nie, maar hoekom sal jy net rondsit? Jy kan ook net soveel reis, want eintlik is jou huis die nukleus van jou bestaan. Ons het besluit om net hier te bly waar ons al woon vandat die kinders klein is. Jy is op jou gelukkigste binne die versorgende kring van jou familie en in jou eie ruimte. As ons versorging nodig het, sal ons iemand aanstel wat ons hier kan versorg.\u201d<\/p>\n Sy het ook onlangs met weeklikse gimnasiumsessies begin. \u201cDis ontwikkel vir ouer mense soos ek, en ek geniet dit vreeslik.\u201d<\/p>\n \u2019n Dag of wat voor ons onderhoud het sy haar versameling dokumentasie en korrespondensie aan die Universiteit van Pretoria oorhandig. Deeglik soos sy is, het sy alles uitsorteer. \u201cNou weet ek my kinders gaan nie daardie moeilike taak h\u00ea nie.\u201d<\/p>\n Sy het nie veel erg aan televisie nie \u2013 \u201cdaar is in elk geval altyd iets om te doen\u201d – maar noudat Koos daagliks by die huis is, kyk sy soms \u2019n fliek saam met hom. \u201cOns lees elke dag koerant en lees graag boeke. Ek is nie \u2019n enkele oomblik verveeld nie. Ek skilder nie baie op die oomblik nie, want ek het so baie goed wat my besig hou. Die bonus is dat jy saans doodmoeg in die bed klim en lekker slaap – sonder \u2019n slaappil.\u201d<\/p>\n Hannatjie is filosofies oor die ouderdom.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Sy weeg nog dieselfde as toe sy 67 jaar gelede getroud is. \u201cOns hou van vrugte en groente en het nooit \u2019n oormaat vleis ge\u00ebet nie. Ek drink nie wyn nie, en eet ook nie tussenin nie. Ek dink dit gaan maar oor balans.\u201d<\/p>\n Sy glo aan \u2019n positiewe lewenshouding. \u201cAlmal se lewe bestaan mos maar uit \u2019n hooggety \u00e9n \u2019n laaggety, en ons het moeilike dae en hartseer beleef. Maar as ek terugkyk, is ons so gese\u00ebnd. Ek vrees niks \u2013 dit beteken nie ek dink nooit aan die toekoms en dit wat wag nie, maar wat sal dit help om bang te wees?\u201d<\/p>\n Geloof maak die lewe vir haar makliker. \u201cElke skip moet \u2019n anker h\u00ea. Dan gaan min dinge regtig ver- keerd, en kan jy makliker aanvaar wat oor jou pad kom.\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ouderdom bring wysheid, maar dit beteken nie jy hoef op te hou leef nie. Vier inspirerende mense vertel hoe hulle die ouderdom beleef. Deur Ilse Salzwedel<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":54667,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[677],"tags":[2491,5093],"class_list":["post-54513","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-inspirasie","tag-ouderdom","tag-teenveroudering"],"acf":[],"yoast_head":"\nWouter de Wet (74), omroeper en musiekkenner<\/h4>\n
![\"Wouter-de-Wet\"](\"https:\/\/novanews.co.za\/rooirose\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/Wouter-de-Wet-381x600.jpg\")
<\/p>\n\u201cEk dink ek het dit by my ma ge\u00ebrf. Sy was \u2019n sterk vrou, positief, en iemand wat vir my baie terloopse lessies geleer het, soos om vir alles tyd te maak. Ek lees baie en geniet veral biografie\u00eb en outobiografie\u00eb, oorsese operatydskrifte en John Grisham se boeke.\u201d<\/em><\/h4>\n
Margaret Golding (84), opvoedingspesialis op die gebied van outisme<\/h4>\n
![\"Margaret-Golding\"](\"https:\/\/novanews.co.za\/rooirose\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/Margaret-Golding-372x600.jpg\")
<\/p>\n\u201cJy vat die lewe soos dit kom. As jy kan aanvaar wat met jou gebeur, kan jy ook onverwagse dinge makliker hanteer. Moenie daaroor tob nie \u2013 gaan net aan.\u201d <\/em><\/span><\/h4>\n
Hannatjie Van der Wat (92), skilder<\/h4>\n
![\"Hannatjie-van-der-Wat\"](\"https:\/\/novanews.co.za\/rooirose\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/Hannatjie-van-der-Wat-388x600.jpg\")
<\/p>\n\u201cOm oud te word is nie \u2019n straf nie. Dis \u2019n geweldige voorreg, \u2019n se\u00ebn. Gebruik jou tyd. Kry \u2019n plan vir elke dag. Gee van jouself \u2013 hoe meer jy gee, hoe meer gaan jy ontvang.\u201d <\/em><\/span><\/h4>\n