Ek mik-mik om agter \u2018n boekrak in te duik. My sin vir verantwoordelikheid is van kleintyd af oordrewe; ek s\u00ea moeilik nee. \u201cNou d\u00edt sal darem lekker wees.\u201d Oorle Oupa Pieter se sus Miemie, moeder van vyf uitgegroeides, stem. Dis tyd.
\nNet daar, op di\u00e9 Saterdagoggend in Julie, pak die opwinding my. \u201cDis reg. Ek sal re\u00ebl, maar dan gaan ons groot.\u201d My man se o\u00eb vraend-paniekerig. Hoekom wil jy d\u00edt ook nog inpas? D\u00edt, dink ek, dink hy.
\nEk antwoord in my kop: \u201cBecause I miss them. Because I need them. Because I love them.\u201d My antwoord geleen by Rebecca Wells, skrywer van een van my gunsteling-familiestories, Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood.
\nAs alles padgee, is familie jou konstante. Glo ek. Dis tyd dat my kinders dit leer. En nog \u2018n clich\u00e9 wat hulle maar kan hoor: jy moet weet waarvandaan jy kom om te weet waarheen jy op pad is.
\nDan die skok: ooms en tantes se name die ken ek. Niggies en neefs? Hul kinders? Mans en vrouens? Aik\u00f4na. Hierdie legkaart het \u2018n duisend stukke. Vier- en vyfjariges is skielik in hul twintigs, ma\u2019s en pa\u2019s het ouma\u2019s en oupa\u2019s geword . . .
\nFacebook word my geheime wapen. Ek speur elkeen na en wonder wat hulle sal s\u00ea as hul weet ek blaai deur hul lewe. Groot is die verligting om te sien dat ek nie die enigste een is wat lyf, plooie en pyne bygekry het nie.
\n\u201cWat \u2018n rein gedagte,\u201d laat hoor Neef Jacobus uit die Paarl. \u201cEk en my vroutjie sal julle volgende naweek sien. Ek is Ouma Miemie se oudste kleinkind. Net as jy gewonder het,\u201d skryf Gawie uit Brackenfell. \u201cVan Zyls (2 volw en 2 kids), Du Plessis (2 volw en 2 kids), 1 Ouma Anso. Dxx.\u201d Nig Desmar\u00e9 se kriptiese boodskap. Ek wonder oor die name van die mans en kinders.
\nSo groei die netwerk: Marko, Marli, Phillip, Lise, Carol, Nico, Marna, Charmaine, Mariannne, De Wet, Lisanne, Anne, Fanus, DW, Cara, Louisa . . . die lys hou aan en aan. My maag trek op \u2018n knop, hande bewe . . . 42 grootmense, 10 kinders s\u00ea ja. Hulle kom. Sondag. Almal. Na ons huis toe.
\n\u201cBecause I miss them. Because I need them. Because I love them.\u201d Troos ek.
\nDie groet is plek-plek stram. Di\u00e9 wat mekaar goed ken kloek saam, ander vra opreg-nuuskierig uit en die oues sit langbeen op die stoep en probeer die verlede en hede se familie-legkaart pak. In die agterplaas slaan jong neefs \u2018n paar gholfballe en in die kamer speel die niggies Barbie. So asof ons mekaar elke naweek sien. Die familie kuier.
\n\u201cDis die regte ding om te doen,\u201d s\u00ea my eens skepties-paniekerige eggenoot later di\u00e9 aand.<\/p>\n