Toe ek my eerste oggendkoffie op die kant van my selfoon op die nagtafeltjie neersit, dit kantel en \u2018n dam koffie binne sekondes my foon \u00e9n tydskrif-hopie deurdrenk was ek seker: Dit was Maandag. Daar was moeilikheid.
\nMet die intrapslag loer sy oor haar bril. \u201cOns moet praat.\u201d Ek probeer nog. \u201cLekker naweek gehou?\u201d Sy loer weer. \u201cOns moet praat. Nou.\u201d<\/p>\n
Daardie frons. As jy jou eie baas is, is daar min dinge wat jou so kan ontstig soos \u2018n frons. \u2018n Frons spel onheil, onsekerheid, ongelukkigheid en soms, net soms, onkunde. \u2018n Gevaarlike kombinasie. Een wat my los met \u2018n ander on . . . onderstebo.<\/p>\n
Ek sal jou die detail spaar. Dalk net dit: die kli\u00ebnt is altyd reg. Altyd. Al is sy verkeerd.
\nWant dinge het nie uitgewerk soos sy gedink het dit moet nie. Al het jy haar ges\u00ea. Weke lank al die prentjie geskets, die werk gelewer. Maandag besluit sy, nee. Dis nie hoe sy dit sien nie. Verander sus na so-en-so-en-so-en-so. Dadelik. Al is die spertyd m\u00f4re. Al werk jy weke lank al aan hierdie. Al het sy al die pad instemmend geknik en jou planne goedgekeur. Al . . .<\/p>\n
Die kli\u00ebnt is altyd reg. Al is sy verkeerd.
\nDaardie middag lui my sel. \u201cWas jy in jou kar toe dit gestamp is?\u201d Ek hoor my man frons. Maar ek sit op \u2018n vliegtuig, Johannesburg toe. \u201cNee.\u201d Dis al wat ek uitkry. Laataand kom die storie. James (ja, James) is my motorbestuurder vir die tyd wat ek my op krukke en in \u2018n rolstoel bevind. James se Maandag was ook vol moeilikheid. Hy\u2019t in ons oprit met my kar in sy eie vasgery. Dis my beurt om te frons. \u201cS\u00ea hy moet dit uitsorteer. Nou.\u201d
\nSien James, die kli\u00ebnt is altyd reg. Al is sy verkeerd.<\/p>\n
My kli\u00ebnt se frons pla my steeds. Ek sukkel om te slaap. Twyfel eers, maar stuur tog later \u2018n e-pos. \u201cOns moet praat. Hierdie ding pla my.\u201d Die risiko? Sy vererg haar en besluit om \u2018n ander diensverskaffer te gebruik. Ek pak die frons kaalvuis. Kyk haar in die o\u00eb. \u201cEk stem nie met jou saam nie.\u201d<\/p>\n
Stilte.<\/p>\n
\u201cJy\u2019s reg. Ek\u2019s jammer.\u201d Die frons verdwyn nie, word net sagter. \u201cSolank ons almal hieruit leer. Jy doen uitstekende werk.\u201d
\nDie kli\u00ebnt is . . . jy ken nou al die refrein.
\nEn James? \u201cEk wou vir jou verduidelik. Maar jy was te gestress. Ek het besluit om later vir jou te vertel.\u201d Hy\u2019s reg. \u201cSolank ons almal hieruit leer. Jy doen uitstekende werk,\u201d hoor ek myself s\u00ea.
\nMet Maandag se moeilikheid nog in my kop staan ek Woensdagaand sukkel-sukkel van die tafel af op, karring met die krukke. \u201cEk wil my lewe terugh\u00ea,\u201d sug ek.\u201d My agtjarige frons, d\u00e1\u00e1rdie frons. \u201cMamma, hierdie is jou lewe. Met sy moeilikheid.\u201d
\nVat so, Katvis. D\u00eds die moeilikheid van moeilikheid.<\/p>\n
Tot volgende week,<\/p>\n