So moet geen Adam ooit vir my vertel dis net ‘n vrou wie se bioritme versteur word nie. Ek weet ook presies hoe lank sommiges voor ‘n spie\u00ebl kan draai; hoe belangrik die keuse van die regte hemp en broek kan wees. En ek weet dat jy veral in die winter op Saterdae \u00f3f jou eie planne moet maak \u00f3f die rugbyre\u00ebls moet leer ken. Meeding met die kassie durf jy nie.<\/p>\n
Al di\u00e9 kennis maak jou uitsoekerig. <\/strong><\/p>\n Vir my was daar vroeg-vroeg twee bre\u00eb kategorie\u00eb mans van wie ek liefs wou wegbly: die luies en die oorgretiges. Die man vir my, glo ek, moet w\u00e9\u00e9t wanneer en in watter hoeveelhede hy sy luiheid en oorgretigheid moet inspan. Soos Pa. Toe Mamma besluit dis tyd om verder te leer met twee kinders in die laer skool en twee in die ho\u00ebr skool was Pappa haar lojaalste ondersteuner. Vir weke aaneen het hy man-alleen ingestaan, kruideniersware gekoop en skooltasse gepak. Beskuit, koffie, pienk winkelworsies, kafee-pasteie en Coke was lank op ons spyskaart. Ons was dolgelukkig, Ma\u2019t haar graad gekry met Pa gloeiend trots in die voorste ry by die gradeplegtigheid.<\/p>\n Met tyd het Pa my stilweg geleer ‘n werkende vrou moet haar man slim kies. Dis waarskynlik die grootste sakebesluit wat jy ooit sal neem, hoor ek hom s\u00ea. Want saam met die liefdesstrategie kom die operasionele realiteit, laat nagte met siek babas, finansi\u00eble druk, familie-sages en twee werkendes se loopbaanbesluite.<\/p>\n Kort voor my dertigste kry ek (tot groot verligting van my drie broers en hul vrinne) ‘n man soos Pa. Een wie getrou elke oggend koffie bed toe bring, sonder skroom die kosblikke pak, elke Saterdag v\u00f3\u00f3r die rugby gaan kruideniersware koop. Meer nog: ‘n man wat kan skoolboeke-oortrek, kos kook en wintersklere koop. Een met die regte mengsel luiheid en oorgretigheid. Tot volgende week,<\/p>\n
\n‘n Lui man trek nie die stoel vir jou uit nie, druk die toeter ongeduldig by die hek, laat sy koffiebekers vir minstens ‘n week langs die rusbank staan en vergeet sy beursie gerieflikheidshalwe by elke afspraak tuis. ‘n Oorgretige een spring na ‘n romantiese ete-afspraak iets te vinnig op en stamp die laaste sluk van jou rooi wyn om, praat op die eerste tuisbly-afspraak meer met jou ma en pa as met jou en plant ‘n sopnat soen op jou verbaasde mond as jou gunsteling-fliek op sy hoogtepunt is.
\n‘n Lui man word met die tyd al luier. ‘n Oorgretige een kan dit nie volhou nie. Later is hy ook lui.<\/p>\n
\nNet een probleem \u2013 van luiheid kon jy hom nooit regtig beskuldig nie. Oor sommige dinge, soos skoolboeke-oortrek, kos kook en wintersklere koop, was hy baie duidelik; d\u00edt kan nie as lui afgemaak word nie. \u201cVra jou ma.\u201d Oorgretig? D\u00edt is ‘n ander saak.
\nDaar was nog net drie van ons vier toe dit tyd raak vir ‘n nuwe speelgoedkas. My koerantman-pa het ‘n hele Saterdag gewerk, ‘n pragtige, groot kas gebou. Teen skemeraand was dit tyd om die kas ‘n ereplek in ons slaapkamer te gee. Helaas: sy skepping kon nie by ‘n enkele deur in die plaashuis in nie. Die speelgoedkas het ‘n garagekas geword. Sy gesig sien ek vandag nog. Hy was skaamkwaad, vir homself.<\/p>\n
\nVir hom, vir Pa en al die ander gawes, maeres en beswaardes, vriendelikes, vettes en vales daar buite \u2013 h\u00ea ‘n luilekker Vadersdag! Dis welverdiend.<\/p>\nMar\u00ed<\/h3>\n