Of ek dit ooit op my eie sou doen weet ek nie. Soms het \u2019n mens \u2019n hupstootjie nodig. Of, in my geval, \u2019n stamp. Na \u2019n lang, suksesvolle en baie opwindende korporatiewe loopbaan was dit tyd vir \u2019n ander koers inslaan. Die detail van wie, wat, waar, wanneer en waarom maak nie regtig meer saak nie. Dis immers ses jaar later.<\/p>\n
Ses jaar.<\/p>\n
D\u00edt maak saak.<\/p>\n
Ek onthou die eerste dag goed. Ma’t geweet (soos net ma’s weet, al is jou kind diep in die dertig) en geld in my bankrekening inbetaal.<\/p>\n
“Gaan koop vir jou \u2019n lessenaar. Maak vir jou \u2019n kantoor by die huis. Jou plek. Kry jou sit. Maak koffie. Koffie is altyd \u2019n goeie begin. Dink. Dan begin jy. Jy’t \u2019n nuwe kans. Jy kan. Dit gaan so lekker wees.”<\/p>\n
Ja Ma.<\/p>\n
Ek het die geld gevat en op die Kaapse kusdorp Stanford met sy rye loer winkels en eet plekke vir my \u2019n groot, swaar, wye lessenaar met baie laaie gaan uitsoek. Een met genoeg plek, soos Ma ons geleer het. “\u2019n Lessenaar moet genoeg laaie h\u00ea,” hoor ek haar.<\/p>\n
Vir wat? Het ek stilweg gewonder, maar t\u00f3g aanhou glo. Ek moes. En toe sommer \u2019n stoel en \u2019n kas ook in die begroting ingepas.<\/p>\n
Dankie Ma.<\/p>\n
Die meubels in die voorste vertrek van ons huis in suburbia het plek gemaak vir \u2019n nuwe begin. Ek het my sit agter die lessenaar gekry. Weer gewonder. Wat?<\/p>\n
Daar was nie meer tyd om te tob oor die hoekoms en waaroms nie. Die kwaad-deurmekaar in my kop het plek gemaak vir \u2019n nuwe plan.<\/p>\n
Ek moes werk. Meer nog: ek wou.<\/p>\n
As kind van die tagtigs het Koos du Plessis in my kop bly maal. Ek het die blou digbundel kort na sy dood op Stellenbosch gekoop. Om jou verlaas te groet.<\/em> Die nagelate verse het \u2019n ereplek in my hart en huis gekry.<\/p>\n Agter die nuwe ou lessenaar op die nuwe ou stoel is dit die eerste gedig in die bundel wat bly maal.<\/p>\n \n Ambisie<\/em> \n Soos ek my sit in die voorste vertrek in ons huis gekry het, het die prentjie stelselmatig duideliker geword. Die sakeplan het vorm gekry.<\/p>\n Ek wou meer wees as wat ek was. Die skilderkwas. Clich\u00e9 of te nie, ek wou \u2019n verskil maak.<\/p>\n In my eie tyd. As my eie baas.<\/p>\n Om \u2019n besigheid vir iemand anders te bestuur is baie anders as om vir jouself te werk. Binne die eerste maand moes ek leer:<\/p>\n \u2022 Die Baas is oral. Jy slaap saam met die Baas, jy fliek saam met die Baas. Jy is Baas. Dis ses jaar later. Die kantoor in suburbia se voorste vertrek het plek gemaak vir \u2019n regte kantoor tussen ander kantore. Die Baas het \u2019n wonderlike span en \u2019n rits kli\u00ebnte. Ek werk en skep werk. En ek’s dankbaar.<\/p>\n Die blog is \u2019n volgende stap. Ek wil praat met vroue (en mans) soos ek. Lesse in skoolgeld-betaal deel. Praat oor moeilike goed soos sake planne, tydsbestuur, kli\u00ebnte en nog moeiliker goed soos balans, verhoudings, kind-grootmaak . . . sommer-net praat.<\/p>\n Want om jou ambisie na te jaag is nie maklik nie. Dis \u2019n eensame, opwindende pad. Wat ek vir niks verruil nie.<\/p>\n Soos Koos s\u00ea:<\/p>\n Tog wens ek soms ek was Tot volgende week,
\nTog wens ek soms ek was
\nIets meer as sommer net
\nIets soos die skilderkwas! \u2013
\nIets m\u00e9\u00e9r as die palet.<\/p>\n
\n\u2022 Hou op dink.
\n\u2022 Doen.
\n\u2022 Doen alles.
\n\u2022 Vinnig.
\n\u2022 Baie vinnig.
\n\u2022 Moenie uitsoekerig wees nie.
\n\u2022 Wees lief vir jou mense.
\n\u2022 Maar wees liewer vir die Baas.<\/p>\n
\nIets meer as sommer net
\nIets soos die skilderkwas! \u2013
\nIets m\u00e9\u00e9r as die palet.<\/p>\n
\nMar\u00ed<\/p>\n