Die goeie nuus is dat Anneli van Rooyen terug in die ateljee is. N\u00e1 agt jaar se stilte word nuwe liedjies van die \u201cEk Lewe\u201d-ster opgeneem.<\/p>\n
Die stilte was die gevolg van \u2019n mediese risotomie-prosedure<\/strong> wat verkeerd geloop het. Die operasie is destyds gedoen om die pyn van a-tipiese trigeminale neuralgie te verlig.<\/p>\n Die ander kant van die munt is dat sy nie haar sangloopbaan kan hervat nie. En as jy mooi kyk, sien jy lag en pyn in haar o\u00eb; stremming en swelling aan die regterkant van haar gesig; \u2019n regtermondhoek wat nie spontaan saamwerk nie; die oog wat mettertyd kleiner trek; spraak wat meer inspanning verg. Onder die vel verduur sy permanente pyn. Maar sy lewe.<\/p>\n Die heruitreiking van haar gospel-album, Se\u00ebnbede<\/em>, volg kort op haar verrassende optrede in Karen Zoid se Die Republiek van Zoid Afrika<\/em> op kykNET. Anneli het vooraf vir Karen laat weet dit is buite die kwessie dat sy sal sing. Toe verras sy almal en haarself en sing!<\/p>\n \u201cDie opnames beteken nie ek begin weer voltyds sing nie. Dit is nie \u2019n lang termyn \u2018hier gaan ons weer\u2019 nie. Dis \u2019n stelling van\u00a0hoop en vertroue op die Here, en \u2019n bediening vir almal wat so seer het, almal wat swaarkry, vir almal wat hartseer, pyn, verdriet en \u2019n worsteling beleef. Vir elkeen van ons is daar hoop.\u201d<\/p>\n Die verspreiding van Anneli se gospel-album Se\u00ebnbede<\/em>, wat in 2003 uitgereik is, sou laas jaar verstryk en sy wou vasstel of dit heruitgereik sal kan word. Haar bemarker van dertig jaar, Lydia Winchester, het by Danny Antill by Brettian Music navraag gedoen en \u2019n vergadering is bel\u00ea.<\/p>\n Met \u2019n heruitreiking neem die kunstenaar altyd \u2019n paar nuwe liedjies op om die album stukrag te gee.<\/p>\n \u201cOns het dit bespreek en in die lig van die pyn wat ek elke dag het, het almal gewonder of ek dit sou kon doen. Van die mense op die vergadering is na aan my en weet wat dit van my sou verg. Ek het so na hulle sit en luister en toe dink ek, maar Anneli, jou stembande leef nog! Ek het gedink aan die spiere wat in chroniese spasmas is, maar toe s\u00ea ek: \u2018Ja, ek sal dit doen!\u2019 Dit was \u2019n tree in die rigting van die onmoontlike, want ek weet die pyn sal dinge kompliseer. Ek het dadelik gedink: Wat het ek nou ges\u00ea? Wat is ek besig om te doen?\u201d<\/p>\n Sy s\u00ea daardie kentering van \u201cja\u201d s\u00ea vir iets wat byna onmoontlik is, het haar weer \u2019n liedjie laat skryf.<\/p>\n \u201cOns vat dit stadig. Ons weet nie wanneer ek wat gaan regkry nie. Dit is soos om by \u2019n karnaval pot luck te vat.\u201d<\/p>\n Om saam met Danny te werk is \u2019n gawe op sigself. Hy en Anneli kom \u2019n lang pad en hy verstaan haar situasie. Sy het al \u2019n paar keer by die ateljee opgedaag en kon weens die verlammende pyn niks uitrig nie.<\/p>\n \u201cOns het begin werk aan \u2019n paar goed en een liedjie het \u2019n paar liedjies geword. Die proses vorder baie stadig en ek is nie aldag seker of ek nie \u2019n te wilde perd opgesaal het nie.\u201d<\/p>\n Anneli s\u00ea sy is op \u2019n brose groeiplek in haar lewe.<\/p>\n \u201cDaar is heelwat geskroeide blare, maar vanuit \u2019n verskroeide ding kan daar groei kom.\u201d<\/p>\n Sy ervaar dat sy haarself heeltyd probeer uitdaag om haar nuwe werklikheid te bestuur.<\/p>\n \u201cEk is deur ses prosedures, waarvan vier oop chirurgie was, in \u2019n poging om 23 Oktober 2007 se katastrofale gevolge te beredder. Ons het alles probeer. Die senuweeskade en anesthesia dolorosa kan nie herstel word nie en ek moet daarmee probeer vrede maak.\u201d<\/p>\n Die toestel en kragbron wat in 2012 ingeplant is as \u2019n laaste uitweg om haar pyn te verlig, is laas jaar uitgehaal, hoewel die elektrode op haar brein agtergebly het om nog \u2019n breinoperasie te vermy.<\/p>\n \u201cDit was \u2019n finaliteit. Ons het die einde van die pad bereik. Net destruktiewe prosedures bly oor en daar is nie \u2019n manier dat ek die kans gaan waag om nog meer pyn te verduur nie.\u201d<\/p>\n Sy moes opnuut begin definieer. Daar was nie meer keuses nie. Sy het besef sy is nou net in die hand van die Here.<\/p>\n \u201c\u2019n Mens moet besluit wat jy met jou situasie maak. Dit is \u2019n kartelende roete. Die pyn gaan nie ophou nie. Elke liewe ding wat ek nie kan doen nie, of wat pyn vererger, is \u2019n soort afskeid van \u2019n stuk hoop dat ons met hierdie ding kan onderhandel. Ek het besef ek kan nie daarmee onderhandel nie. Dan sit jy jouself stuk vir stuk weer bymekaar. Dis dikwels een tree vorentoe en twee terug. Dit is soos om elke keer \u2019n berg met duisend heuwels te klim.\u201d<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Niemand het verwag Anneli sou in Augustus op Karen Zoid se program sing nie. Sy het die afgelope jare soos \u2019n kluisenaar geleef en baie keer nie kans gesien om afsprake te maak nie. Die pyn het haar nie net van haar loopbaan en inkomste beroof nie, maar ook van haar selfvertroue.<\/p>\n Die oproep van Karen Zoid vroeg vanjaar om op haar program op te tree, het Anneli verras.<\/p>\n \u201cMy binnekring het my raad gegee om dit nie te doen nie, want dit sou \u2019n vlug na Kaapstad en die onderhoud in die ateljee behels.\u201d<\/p>\n As sy sou gaan, was daar die moontlikheid dat sy op die dag te\u00a0veel pyn sou verduur om op te tree.<\/p>\n \u201cTerwyl ek na almal se redenasies sit en luister, het iets in my gees net \u2018ja!\u2019 ges\u00ea. Almal het my met verbystering aangekyk asof hulle wonder wat my besiel het.\u201d<\/p>\n Sy het Lydia gevra om saam te gaan en haar by te staan. Deel van die spanning was dat sy nie geweet het wat om te verwag nie.<\/p>\n \u201cMaar toe ek eers die bod toegestaan het en die ratwerk aan die gang was, moes ek my instel om vir die onderhoud voor te berei.\u201d<\/p>\n Vele oproepe is voor die program gemaak om seker te maak Karen weet Anneli sal nie sing nie. Sy gaan net gesels en kuier.<\/p>\n \u201cSoos die dag by die ateljee gevorder het, het ek rustig geraak met die proses van grimering en voorberei-ding. Die middag voor die opname het hulle my geroep en ges\u00ea Karen gaan \u201cEk Lewe\u201d sing, ek moet kom luister, en ek kan saamsing as ek so voel.\u201d<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Sy beskryf Karen se span en orkes as \u201cmeesterlik\u201d en waardeer die manier waarop hulle haar met deernis betrek het. \u201cMense se reaksie is oorweldigend. Ek is Karen my hele hart se dank verskuldig.<\/p>\n \u201cDie atmosfeer op stel was so gemaklik dat ek ingestem het. Ek kon nie glo toe ek myself hoor s\u00ea \u2018Ja, Karen, kom ons doen dit!\u2019 nie. Ek het my vrees weggesluk. Daar is elke dag vrese wat my oorkom. Seker een van die grootstes is om in lewende lywe in die openbaar te sing. En nogal op so \u2019n platform!\u201d<\/p>\n Toe die werklike opname later die middag gedoen is, was sy merkwaardig kalm.<\/p>\n \u201cEk dink dit is omdat ek nie vooraf tyd gehad het om \u2019n string paniekgedagtes te kry nie.\u201d<\/p>\n Sy weet nie of sy dit weer sal kan doen nie. Sy is te bang om te s\u00ea sy sal.<\/p>\n \u201cDan gaan ek die kans kry om benoud te word. Ek moet myself so min moontlik kans gee om bang te word.\u201d<\/p>\n Sy het \u2019n groot dankbaarheid oor die plek waar haar lewe nou is.<\/p>\n \u201cMy hart is by \u2019n dankstasie. Ek het weer aan my se\u00ebninge begin tel. \u2019n Mens begin by klein dingetjies, soos om dankbaar te wees vir die wonderwerk van water. Ek gee babatreetjies.\u201d<\/p>\n Sy vertel hoe sy die \u201choop kabels\u201d wat agtergebly het n\u00e1 die rampspoedige operasie van 23 Oktober 2007 probeer ontknoop.<\/p>\n \u201cDaardie oggend kon ek nog my mond oopmaak en sing. \u2019n Paar uur later was my lewe soos ek dit geken het, verby. Ek het by die operasiesaal uitgekom met die ergste moontlike uitkoms: trigeminale anesthesia dolorosa, onomkeerbare skade van die senuwee, wat my mond \u2013 waar ek nooit voorheen pyn beleef het nie \u2013 insluit. Daarby was my regterkaakgewrig se meniskus ontwrig sodat ek nie my mond kon oopmaak nie.\u201d<\/p>\n Haar loopbaan was tot niet. Alle vooruitsigte verdoof.<\/p>\n \u201cDie regterkant van my mond was lawa, met \u2019n elektriese geknetter wat aan my tong, tandvleis, onderlip, ken en wang vasgesmelt het. Erger, bre\u00ebr pyn teen my gesig en wang op en \u2019n siedende strook oor my oog tot by my neusbrug. Spiere in bondels spasma rondom die ontwrigte kaakgewrig.\u201d<\/p>\n Sy kon nie glo dit het haar getref nie.<\/p>\n \u201cEk wat vrolik gemaak en gelaat staan was? My blymoedige, hoopvolle gees, alles Genade van Bo, het geknak toe dit n\u00e1 maande duidelik word dat daar geen prognose vir uitkoms gegee kon word nie. My mond \u2013 my lewe \u2013 was weg.\u201d<\/p>\n E-posse het begin instroom en sy het gehoor van talle mense wat worstel en leef met verterende pyn.<\/p>\n \u201cToe ek lees van mense wat onder meer hul sig en gehoor verloor het met dieselfde prosedure wat my verniel het, het ek begin verstaan dat ek nie verlate was op die operasietafel, soos wat ek gevrees het nie.\u201d<\/p>\n Toe sy nege was, het \u2019n geweldige val van haar perd Sixpence haar met 11% gehoor in haar linkeroor gelaat.<\/p>\n \u201cDie Here het my \u2019n ganse sangloopbaan gegee sonder om Hom vir een oomblik daaraan te steur dat Hy \u2019n een oor die w\u00eareld van klank instuur. Ek het sorgeloos die pad geloop wat Hy vir my voorsien het.\u201d<\/p>\n N\u00e1 die operasie het sy besef dat die gehoor in haar regteroor op \u2019n haarbreedte gespaar is en dat haar sig behoue gebly het. \u201cEk het gawes oorgehou wat geld nie kan koop nie.\u201d<\/p>\n Sy s\u00ea sy het die Slagofferstasie agtergelaat en voetjie vir voetjie haar weg na die Dankstasie teruggevind.<\/p>\n \u201cMy dankbaarheidstasie is vir my \u2019n bekende plek. My hele lewe is hier. Alles wat ek is en dink en leef, is ingerig onder die vaandel van Genade, geloof en dankbaarheid.\u201d<\/p>\n Die lang maande wat sy weggeruk was, was sy soos \u2019n vreemdeling vir haarself: ontnugter, geskok, diep getraumatiseerd.<\/p>\n Vrees was nie voorheen deel van my dink nie, maar dit het ingesypel terwyl die verlies aan my loopbaan, my inkomste en my toekomsverwagting my wapenrusting laat verkrummel het.\u201d<\/p>\n Haar ouers is die konstante wat haar lewe letterlik en figuurlik red. Haar klein kringetjie, haar dapper assistent wat deur dik en dun by haar staan, en jarelange vriende hou haar regop.\u00a0Sy vertel hoe sy in haar loopbaan s\u00e9lf die meters kabels op die verhoog in netjiese bane geplak het en daarop aangedring het dat dit n\u00e1 die tyd behoorlik opgerol word.<\/p>\n \u201cMy span het my goedig geterg daaroor en ges\u00ea ek bou snelwe\u00eb, afritte en fly-overs. Nou is dit presies wat ek met my lewe doen. Dit is asof al my kabels op \u2019n deurmekaar hoop l\u00ea en ek dit een vir een ontrafel om die goue draad van my lewe terug te kry.\u201d<\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Die goeie nuus is dat Anneli van Rooyen terug in die ateljee is. N\u00e1 agt jaar se stilte word nuwe liedjies van die \u201cEk Lewe\u201d-ster opgeneem. Die stilte was die gevolg van \u2019n mediese risotomie-prosedure wat verkeerd geloop het. Die […]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":44314,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[661],"tags":[1387,4040,4041,4042,23450,24339],"class_list":["post-44310","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-ons-mense","tag-celebs","tag-anneli-van-rooyen","tag-karen-zoid","tag-afrikaanse-sangeres","tag-entertainment","tag-local-celebs"],"acf":[],"yoast_head":"\nDie pyn\u00a0het haar nie net van haar loopbaan en inkomste beroof nie, maar ook\u00a0van haar selfvertroue<\/em><\/span><\/h4>\n
\u2018Dis dikwels een tree vorentoe en twee terug, soos om elke keer \u2019n berg met duisend heuwels\u00a0te klim\u2019<\/em><\/span><\/h4>\n