\u201cEn toe sit my verbeelding op loop.\u201d<\/p>\n
Dis nou die soort frase wat niks beteken as jy nie weet wi\u00e9 dit met w\u00e1tter stemtoon in w\u00e1tter konteks kwytgeraak het nie.<\/p>\n
Dis ook die soort frase wat kinders se verbeelding aangryp as \u2019n grootmens dit gebruik, s\u00ea maar \u2019n oom met \u2019n stout uitdrukking in sy o\u00eb, en hy op die daad \u2019n waarskuwende blik kry van \u2019n ander grootmens, s\u00ea maar die tannie wat getroud is met die oom met die stout uitdrukking in sy o\u00eb.<\/p>\n
As kind het ek gereeld in so \u2019n situasie beland. My pa was \u2019n opperste terggees, alombekend vir sy vermo\u00eb om lekker te lag. My ma het self \u2019n sin vir humor gehad, maar ook besliste idees oor wat Ordentlik is. \u2019n Goeie aantal grappies wat my pa vertel het – of op die punt was om te vertel – het duidelik die Ordentlikheidstoets gedruip. As die waarskuwende blik nie gehelp het nie, het my ma op haar mooi manier ges\u00ea: \u201cNie voor die kinders nie.\u201d<\/p>\n
Ek dink ek het op \u2019n kol hieroor begin neul. By my pa natuurlik; kinders weet mos instinktief watter ouer om eerste sag te maak. My pa het ges\u00ea sodra ek 21 word, vertel hy my alles. En omdat hy altyd \u2019n belofte gehou het, was ek tot met my mondigwording tevrede met di\u00e9 antwoord.<\/p>\n
Vandag is ek al dubbel so oud (goed, dubbel so oud plus \u2019n paar ou jaartjies) en ietwat wyser. Maar ek wonder steeds wat my pa my alles wou vertel; hy is kort na my mondigwording dood. Ek vermoed hy sou my sy uitkyk wou gee op die dinamiek tussen man en vrou, die taboes wat die samelewing op verbeeldingrykheid plaas, en die vermo\u00eb om pret te h\u00ea en b\u00e1ie grappies te maak.<\/p>\n
Vandag se 21-jariges kort seker nie sulke gesprekke met hul ouers nie. Hulle het Google, die sosiale media, TV-reekse, flieks en wat weet ek alles. En dalk is dit \u2019n goeie ding.<\/p>\n
Maar soms verlang ek na die liefdesverhale van my tienertyd, boeke waarin die romantiesste tonele afgesluit is met drie sterretjies, ewe ver uit mekaar. Ek mis die vonkeling van daardie sterretjies. Dis al asof dit die soort ding was wat \u2019n onskuldige verbeelding op loop kon sit.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u201cEn toe sit my verbeelding op loop.\u201d Dis nou die soort frase wat niks beteken as jy nie weet wi\u00e9 dit met w\u00e1tter stemtoon in w\u00e1tter konteks kwytgeraak het nie. Dis ook die soort frase wat kinders se verbeelding aangryp […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":20872,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[682],"tags":[34,35],"class_list":["post-2814","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blogs","tag-mariette-snyman","tag-blogs"],"acf":[],"yoast_head":"\n