{"id":123074,"date":"2024-02-23T14:05:52","date_gmt":"2024-02-23T12:05:52","guid":{"rendered":"https:\/\/novanews.co.za\/rooirose\/?p=123074"},"modified":"2024-02-23T14:15:25","modified_gmt":"2024-02-23T12:15:25","slug":"hoe-bindingsterapie-vir-een-gesin-gewerk-het-en-hoekom-julle-dit-dalk-moet-oorweeg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/novanews.co.za\/rooirose\/hoe-bindingsterapie-vir-een-gesin-gewerk-het-en-hoekom-julle-dit-dalk-moet-oorweeg\/","title":{"rendered":"Hoe bindingsterapie vir een gesin gewerk het, en hoekom julle dit dalk moet oorweeg"},"content":{"rendered":"

Hoe bindingsterapie vir een gesin gewerk het, en hoekom julle dit dalk moet oorweeg deur Mariette Snyman<\/em><\/p>\n

Weer nader aan mekaar<\/h4>\n

Ek en my man, John*, wou dolgraag kinders h\u00ea en het selfs in \u2019n stadium van vyf kinders gepraat!\u201d s\u00ea Michelle*, \u2019n veertigjarige argitek. \u201cOngelukkig was daar genetiese komplikasies aan my kant; ek is die draer van uiterste graad hemofilie, wat \u2019n seuntjie swaar sou aantas. Dit het aanvanklik ons gesinsplanne gerem. Maar nadat ons alle mediese moontlikhede ondersoek het, het ons besluit om natuurlik swanger te raak. Dit het nie gebeur nie. Vyf jaar lank het ons vrugbaarheidsbehandelings, kunsmatige inseminasie, ensovoorts probeer. Die dokters het moed opgegee, en ons het besluit om ons toekoms te herdefinieer. Ons het mekaar mos met of sonder die moontlikheid van kinders gekies. Ek het my werk bedank en my eie praktyk begin. Ons het ons familie laat weet daar sou geen kinders wees nie.<\/p>\n

\u201cTwee jaar later, nadat John \u2019n pos aanvaar het wat hy nooit sou oorweeg het indien ons kinders gehad het nie, was ek spontaan swanger met Phia* (nou 8). Die bevalling was gekompliseerd, maar sy was gesond. Dit was soos \u2019n droom. Hoewel ek fisiek gesukkel het n\u00e1 die keiser, het ek moeite gedoen om met my babatjie in my arm te l\u00ea of in die sonnetjie te sit en sing. Sy het snags kwaai gehuil, maar ek onthou hoe ek een nag ten spyte van my desperate trane gedink het: Prys die Here jy kan hier staan met \u2019n huilende baba in die middel van die nag \u2013 jy kon nou kinderloos rustig l\u00ea en slaap het!<\/p>\n

\u201cBorsvoeding was baie moeilik, maar ek wou Phia graag twee jaar lank borsvoed. Genadiglik het ek en sy dit binne agt weke onder die knie gekry. Ek het my werk afgeskaal en kon my praktyk sluit toe sy \u2019n jaar oud was.<\/p>\n

\u201cToe sy 22 maande oud was, kom John op \u2019n dag terug van \u2019n oorsese werksreis. Binne \u2019n halfuur s\u00ea hy: \u2018Ek dink jy is swanger.\u2019 Ek was uit die veld geslaan. My menstruasie het nog nie weer n\u00e1 Phia se geboorte hervat nie, maar hy was reg! Ek was agt weke swanger met James*.<\/p>\n

\u201cOns was geskok toe ons hoor dis \u2019n seuntjie. Hy het \u2019n een uit twee kans gehad om my pa se ernstige hemofilie met \u2019n bloedstollingsfaktor van 1% te erf. Hierdie wete het my swangerskap en bevalling gekompliseer, maar drie dae n\u00e1 sy geboorte kon die medici bevestig dat James se bloedstolling normaal was. Absolute genade!<\/p>\n

\u201cHy was \u2019n gesonde, maklike babatjie en sy ousus was dol op hom. Hoewel ek weer met borsvoeding gesukkel het, beskou ek dit as van onskatbare waarde: die tyd saam, die velkontak tussen ma en baba, en al die voordele van borsmelk. Ek was oorgehaal om James ook twee jaar lank te voed.<\/p>\n

\u201cOp aanbeveling van \u2019n klinieksuster het ek \u2019n prote\u00efenaanvullingskommel geneem om meer melk te maak. By die terugkyk was dit \u2019n fout. In \u2019n stadium het ek akute diarree ontwikkel. Omdat ek gelees het hoe borsmelk babas beskerm selfs al is die mamma siek, het ek aanhou borsvoed en slegs medisyne geneem wat vir borsvoeding goedgekeur is. N\u00e1 vier weke se vergeefse doktersbesoeke en mediese toetse het my ma aangedring dat ek haar huisdokter op haar tuisdorp gaan spreek. Hy het my dadelik in die hospitaal opgeneem. My simptome was geweldige swakheid, kos wat glad nie verteer het nie, erge rugpyn en uurlikse bloederige diarree. \u2019n Gastro- en kolonoskopie met biopsies het gastritis, maagsere en ulseratiewe kolitis uitgewys, \u2019n ernstige outo-immuuntoestand wat tot kolonkanker kan lei.<\/p>\n

\u201cDit was skrikwekkend om skielik so siek te wees \u2013 ek was net 34 en voorheen regtig gesond. In die hospitaal het ek \u2019n hoop medisyne gekry en moes onmiddellik ophou borsvoed. James kon natuurlik ook nie by my bly nie \u2013 hy was skaars drie maande oud. My ma het hom versorg en vir hom formulemelk gegee wat saam met borsvoeding werk, maar wanneer sy hom besoektye hospitaal toe gebring het en ek hom bottel wou gee, het hy histeries geveg om by my bors uit te kom. Ek het my uitgemelk en met yspakke gel\u00ea om die stuwing in my borste te verminder en mastitis te voorkom. Eindelik het die dokter kom s\u00ea weens die chroniese medikasie en kortisoon wat hy wou voorskryf, sou ek nie verder kon borsvoed nie. My hart was stukkend. Ek het regtig geglo borsvoeding tot twee jaar is die beste vir my kinders. Ek het medikasie gekry om die melk te stop.<\/p>\n

\u201cEk was \u2019n week op \u2019n drup in die hospitaal, en alle kos is weggeneem om my ingewande te laat herstel. Dit was maar moeilik wanneer die ander pasi\u00ebnte etes gekry het. N\u00e1 \u2019n week het dun mieliepap soos koningskos geproe!<\/p>\n

\u201cMy man was oorsee om \u2019n nuwe kantoor te vestig, en ons het op die oumas gesteun. Ek, James en Phia was \u2019n week lank by my ma. Ek was te swak om James op te tel, maar n\u00e1 sy bottelvoedings het my ma hom in my arms kom l\u00ea en snags het hy by my geslaap. My ma het opgespring en \u2019n warm bottel gebring sodra hy wakker word. Daarna is ek en die kinders vir twee weke na my skoonma. Sy woon nader aan ons huis en aan die dokters wat my sorg sou oorneem. My skoonma, Ouma Ria, het nes my eie ma na die kinders omgesien terwyl ek herstel het. Die verskil was dat sy James se versorging heeltemal oorgeneem het. Hy het langs haar bed geslaap en sy het al sy voedings en doekruilings hanteer. Eers vyf weke n\u00e1 my hospitaaltyd kon ons gesin alleen voortgaan.\u201d<\/p>\n

Kommer oor James<\/h4>\n

\u201cTot my grootste vreugde het die spesialis by wie ek nou was, gereken ek kon weer borsvoed. Hy het my medikasie verander en ek is deur die proses van herlaktasie. Dit het twee weke geneem en James, wat elke keer moes suig om die melk te help terugkom voor hy \u2019n bottel kon kry, was by tye bitter kwaad oor die le\u00eb bors. Maar dit het gewerk! N\u00e1 vier weke kon ek weer eksklusief borsvoed \u2013 vir my \u2019n groter prestasie as die dag toe ek my graad ontvang het!<\/p>\n

\u201cJames was steeds \u2019n maklike baba, maar namate hy ouer geword het, het ons agtergekom hy is bang om ons uit die oog te verloor. Hy wou niks weet van wegkruipertjie nie. As ons in die veld gaan stap en Mamma of Pappa verdwyn agter \u2019n boom, was hy buite homself al kon hy ons stemme hoor. Hy moes my si\u00e9n. Slegs Ouma Ria kon hom tot ruste bring. Wanneer ons daar gekuier het, wou hy op die matrassie langs haar bed slaap. Net sy kon die slaaptydstorie lees en as hy seerkry, het hy eerste na haar toe gehardloop. Maar die groot rede hoekom ons hom na \u2019n spelterapeut geneem het, was omdat hy vreeslik bang was vir alleen wees.<\/p>\n

\u201cEk het van bindingsterapie geweet omdat my terapeutvriendin wat elders woon dit gebruik. Sy het my na Lanie*, \u2019n spelterapeut in ons omgewing, verwys. James was pas vier en Lanie het hom tydens drie uurlange sessies ge\u00ebvalueer. Ek was stomverbaas toe sy s\u00ea hy sien my nie as sy prim\u00eare versorger nie. Ek was dan so \u2019n betrokke ma! Afgesien van sy speelgroepie twee keer per week, was James heeltyd by my.<\/p>\n

\u201cNog groter was my verbasing toe Lanie s\u00ea James beskou Ouma Ria as sy prim\u00eare versorger. Sy woon dan op \u2019n ander dorp, en ons kuier net twee naweke per maand daar. Terwyl \u2019n kindjie ontwikkel, het Lanie verduidelik, word verskillende verhoudings tydens verskillende ontwikkelingsfases gevestig. Hierdie verhoudings be\u00efnvloed jou emosionele gesondheid tot in volwassenheid. Die tyd toe ek siek was, was \u2019n belangrike bindingsfase in James se lewe en omdat ek skielik \u2018weg\u2019 was en Ouma Ria hom liefdevol versorg het, het hy met haar as sy prim\u00eare versorger gebind. Volgens Lanie was dit goed dat ouma Ria in daardie stadium James se intense emosionele behoefte kon vul \u2013 die skade sou andersins groter gewees het. As ek nie die moeite gedoen het om die borsvoeding te hervestig nie, sou James ook groter emosionele seer ervaar het. Sy emosionele ontwikkeling was in plek: die enigste probleem was daardie kleintydknou.<\/p>\n

“Ons het \u2019n geheime groet gekry”<\/h4>\n

\u201cEk en James was vir vier of vyf sessies by die spelterapeut.<\/p>\n