{"id":122720,"date":"2019-12-24T09:00:48","date_gmt":"2019-12-24T07:00:48","guid":{"rendered":"https:\/\/novanews.co.za\/rooirose\/?p=122720"},"modified":"2019-12-11T11:51:39","modified_gmt":"2019-12-11T09:51:39","slug":"dr-wilmien-human-oor-haar-werk-en-good-enough-mothering","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/novanews.co.za\/rooirose\/dr-wilmien-human-oor-haar-werk-en-good-enough-mothering\/","title":{"rendered":"Dr. Wilmien Human oor haar werk en “good enough mothering”"},"content":{"rendered":"

Dr. Wilmien Human oor haar werk en “good enough mothering” deur Mariette Snyman. Foto\u2019s verskaf<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

1. Wat het jou laat besluit om \u2019n sielkundige te word?<\/h4>\n

Ek dink dit het te doen met die feit dat ek mens-geori\u00ebnteerd is. Van jongs af was ek dikwels die vertroueling na wie mense uitreik. Daarby het ek \u2019n belangstelling in menslike gedrag en gevoelens, sowel as \u2019n empatiese en analiserende geaardheid. Dalk het die sielkunde m\u00fd gekies?<\/p>\n

Luister hier na ons podsendingsreeks, Tussen Ons<\/a>.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

2. Jy is ook in die akademie. Vertel ons van jou werk by die Universiteit van Johannesburg (UJ) en van jou nuwe uitdaging.<\/h4>\n

Ja, ek het die uitdagende paadjie gekies om die akademie met die praktyk te kombineer, met die doel om op die voorfront te bly van die nuutste navorsing sodat ek werklik \u2019n scientific practitioner<\/em> kan wees. Die professionele opleiding van kliniese en voorligtingsielkundiges is vir my \u2019n passie. Tot einde 2019 is ek die ko\u00f6rdineerder van die Kliniese Sielkunde Meesters Professionele Opleidingsprogram by UJ. Dit behels die opstel en ko\u00f6rdinasie van die professionele program volgens die HPCSA en Universiteitsregulasies. Ek het ook die verantwoordelikheid om die kliniese personeelspan te lei wat meestersgraad-studente oplei. Dis \u2019n voorreg en \u2019n groot verantwoordelikheid, maar ook \u2019n manier om terug te gee aan die professie, en dit gee my insae in die nuwe generasie sielkundiges.<\/p>\n

Na ses en \u2019n halwe jaar in die UJ Sielkundedepartement skuif ek van begin 2020 na \u2019n senior dosentpos by die Universiteit van Wes-Kaapland (UWK) waar my rol ook grotendeels in die professionele opleiding van sielkundiges gaan wees. Dis \u2019n groot skuif vir ons gesin, maar ons is opgewonde oor die nuwe avontuur. Ek gaan dit weer kombineer met praktykwerk, wat in die Paarl gebaseer sal wees.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"Dr.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

3. Waarop het jou doktorale studie gefokus?<\/h4>\n

My fokus was op aandagafleibaarheid\/hiperaktiwiteitsindroom, beter bekend as ADHD, in volwassenes \u2013 onder meer op hoe die psigodiagnostiese profiel in volwassenes manifesteer, hoe om dit klinies te assesseer, wat die neurokognitiewe prosessering is en hoe die manifesterende gedrag lyk.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

4. Jy het ook \u2019n privaatpraktyk. Is dit nie dreinerend om daglank op mense se emosies en probleme te fokus nie?<\/h4>\n

Inteendeel – dit gee my lewe! Dit verryk ook my opleiding met studente omdat ek uit \u2019n praktiese ervaringsraamwerk kan praat. Deur die jare word \u2019n mens praktykfiks. Gesonde grense en om in die praktyk uit \u2019n sekere raamwerk te funksioneer dra by tot gesonde energieregulering sodat \u2019n mens nie gedreineer word nie. Dis vir my \u2019n voorreg, en het ek baie respek vir die terapeutiese spasie en mense se probleme en emosies.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

5. Jou man, Werner, is ook \u2019n kliniese sielkundige. Hoe het julle ontmoet, en wat doen hy? Dis seker lekker om oor \u2019n gedeelde werksveld te kan gesels.<\/h4>\n

Ek het destyds Johannesburg toe gekom om my kliniese hospitaal-internskapjaar by Sterkfontein Psigiatriese Hospitaal te voltooi. Werner was daar met sy kliniese gemeenskapsdiens jaar besig. Ons het mekaar ontmoet terwyl almal tussen saalrondtes saam koffie drink, en menige gesprek gehad oor die lewe, ons professie en die beste intervensies vir ons pasi\u00ebnte. Ons het sedertdien in verskeie kontekste saamgewerk en kon die professionele grens nog altyd goed handhaaf.<\/p>\n

Ons is vanjaar tien jaar getroud. Hy is my pasmaat, die mens wat my die beste ken en verstaan. Werner het \u2019n amazing<\/em> teenwoordigheid, en is ook baie pret! Ek is elke dag dankbaar vir sy menswees en pa-wees vir ons twee kosbare dogtertjies. Hy werk sedert November 2019 vir \u2019n privaat binne-pasi\u00ebnte verslawingskliniek in die Paarl, en ook in privaat praktyk met \u2019n wye verskeidenheid pasiente.<\/p>\n

\"Dr.

Dr. Wilmien Human oor haar werk en “good enough mothering”<\/p><\/div>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

6. Vertel ons van julle twee dogtertjies.<\/h4>\n

Jy moet liewer nie \u2019n mamma vra om oor haar kinders te begin praat nie! Lilly is sewe en gaan in 2020 na Graad 2 en Olivia is vyf en begin met Graad R. Hulle is ons ligpunte – vol energie en liefde. Ons geniet dit om die w\u00eareld deur hul o\u00eb te beleef. Hulle gee ook struktuur aan ons gesinslewe, want in hierdie seisoen van ons lewens prioritiseer ons hul behoeftes en roetine. Ons is baie gefokus op gesinsaktiwiteite. Ek moet ook ons ondersteuningsnetwerke krediet gee – ons ouers, hulle ooms en tannies, en ons vriendekring. It really takes a village.<\/em> Ons is gese\u00ebnd.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

7. Wat is vir jou die grootse uitdagings van ma-wees?<\/h4>\n

In die sielkunde is daar \u2019n teoris, Winnicott, wat van die good enough mothering<\/em>-konsep praat. Soms s\u00ea ek vir myself ek is \u2019n good enough<\/em> mamma, al was dit \u2019n rowwe dag of het alles nie volgens plan verloop nie. Vir my bly dit \u2019n uitdaging om voltyds werk met die grootmaak van ons dogtertjies te balanseer. Ek moes leer om my tyd goed te bestuur, die kwantiteit versus kwaliteit tydkonsep uit te leef, asook intensioneel loopbaankeuses te maak wat \u2019n mate van flexibility<\/em> bied om teenwoordig te kan wees by die dogtertjies.<\/p>\n

Ek is baie intensioneel met waarvoor ek ja of nee s\u00ea. Ek moes al byvoorbeeld vir aanloklike werksgeleenthede nee s\u00ea omdat dit tyd van my kinders sou wegneem. Dit bly \u2019n uitdaging om al die werkprioriteite en -verantwoordelikhede met ma-wees te balanseer.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

8. En die grootste lekkertes?<\/h4>\n

Daar is so baie! Die onvoorwaardelike liefde, drukkies, s\u00eagoed. Ek het soveel waardering vir hoe hul temperamente verskil en hoe hul elkeen hul ontwikkelingsfase en menswees uitleef. Ma-wees is sekerlik een van die grootste geskenke wat ek nog ontvang het en alhoewel dit soms oorweldigend kan raak, bly ek altyd bewus van die voorreg en lekkertes daarvan. Ons probeer intensioneel met elkeen se behoeftes omgaan. Werner is \u2019n baie betrokke pa en ons twee is \u2019n heerlike span wat lekker saam met die dogtertjies kan lag en speel.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

9. Wat is jou wens vir jou kinders?<\/h4>\n

Om content<\/em> te wees. Om te vind wat hulle betekenis in die lewe gee. Om die lewenslus en liefde vir die lewe wat hulle nou het altyd te behou. Dat hulle altyd sal weet daar is \u2019n hele community<\/em> van hul ouers, familie en vriende wat vir hulle cheer<\/em>. Omdat hulle soms al gesels oor met wie hulle eendag gaan trou, hoop ek hulle vind eendag \u2019n man soos hul pa \ud83d\ude09<\/p>\n

\"Dr.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

10. As jy terugkyk op jou lewe, vir watter gawes of gebeure is jy die dankbaarste?<\/h4>\n

Ek dink vir die gawes van geduld, om teenwoordig te kan wees, en om in moelike omstandighede toleransie en perspektief te kan h\u00ea.<\/p>\n

Ek is dankbaar vir baie gebeure wat my gevorm het tot wie en wat ek vandag is.<\/p>\n

Ek is baie dankbaar vir my gesin van oorsprong en my grootwordjare en avonture, al was daar ook soms traumatiese en uitdagende tye. My ma is \u2019n juweel en een van my beste vriendinne. Ek en my pa deel \u2019n groot liefde vir musiek en klavier. En my boet is een van my hartsmense en bederf my en die dogtertjies altyd. Behalwe vir al die bederf is hy ook my hair stylist<\/em>.<\/p>\n

My troudag en die geboorte van ons dogtertjies was hoogtepunte.<\/p>\n

Ek het kosbare skoonfamilie wat van niks issues <\/em>maak nie – ek is altyd dankbaar dat ek \u2019n familie ryker geraak het. My skoonma is \u2019n vriendin en my skoonsusters is soos sussies, en ons het heerlike familiekuiers.<\/p>\n

En dan is daar my kosbare hartsvriendinne en ons vriendekringe wat ons verryk. As ek oor my lewe reflekteer, is ek so dankbaar vir wat hulle tot my lewe toevoeg.<\/p>\n

Ek het ook waardering vir kollegas wat \u2019n mens uitdaag om te groei en wat die werksreis kan deel. Die lewe is \u2019n geskenk en ek probeer alles wat gebeur, die lekker \u00e9n uitdagende dinge, in perspektief te sien. \u00a0Dit, saam met my geloof en hartsmense, help my om grounded<\/em> te bly.<\/p>\n

 <\/p>\n

Luister hier na Tussen Ons:<\/p>\n