Ek en my man weet nie veel van boerdery af nie, maar ons be\u00adsluit tog om vanjaar vir die eerste keer nog die Nampo-oesdagskou buite Bothaville te besoek.\n<\/p>\n\n\n\n
Ons was egter hopeloos te laat om enige verblyf op Bothaville, Viljoenskroon en omgewing te bekom. Ons oornag toe op Potchefstroom, wat beteken dat ons Vrydagoggend vroeg in die donker die slegte pad na Botha\u00adville moes aandurf. Ons staan uiteindelik \u2019n uur lank buffer teen buffer en wag om in te gaan. Die geordende, netjiese, kompakte terrein waarvan dele nog onlangs verspoel was, be\u00efndruk ons. En daar begin ons gr\u00f3\u00f3t stap, want dis \u2019n gr\u00f3\u00f3t plek met gr\u00f3\u00f3t plaasimplemente.<\/p>\n\n\n\n
Waar ons twee ook al stop en ons ons aan die massiewe spilpunte, planters, stropers, hommeltuie en meer verstom, is vriendelike manne by om ons twee oningeligtes \u2019n kykie te gee in deesdae se hoogs gerekenariseerde en wetenskaplike boerderyw\u00eareld. <\/p>\n\n\n\n
Terwyl ek opkyk na die lugversorgde kajuite van ultra-moderne trekkers, dink ek aan die oop trekkers van vroe\u00ebr waarop die boer in wind en weer gesit en ploeg het. Daarna begin die soektog na die rooi rose<\/em>-tent waar Hannes van Wyk om tienuur sy hartsbriewe gaan voorlees met Coenraad Rall as pianis. Wat \u2019n hartroerende optrede deur Hannes.<\/p>\n\n\n\n Ons stap deur sale met stalle\u00adtjie der stalletjie van alles en nog wat. Het ek dalk die boer\u00advroue se stalletjies met gebottel en gebak misgeloop? Ons besoek aan Nampo was werklik baie insiggewend. Dit kan net nog wonderliker wees met al die diere weer terug.<\/p>\n\n\n\n